فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠٥ - ٤ـ مسجد سازى در كنار مشاهد

واز خانه او درى به مسجد باز مى شد و پس از خاكسپارى دور خانه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)ديوار مدّورى كشيدند، مدور كردن ديوار براى اينكه شبيه كعبه نباشد، واما اصل ديوار براى اين بود كه مبادا افرادى، به عنوان تعظيم وتكريم براى او سجده كنند ويا قبر او را قبله قرار دهند، زيرا هنوز در صدر اسلام عقائد توحيدى در دلها پا بر جا نشده بود، هرچه هست اين عمل صحابه پيامبر بود، واز برخى از رويات[١] اين نكته استفاده مى شود.

از نظر جغرافياى مسجد، قبر پيامبر وحجره هاى زنان او در ضلع شرقى مسجد قرار داشت و در حقيقت، مسجد در غر ب حجرات قرار گرفته بود ولى در دوران خليفه دوم وسوم، در خود مسجد توسعه هايى انجام گرفت اما حجره هاى زنان پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)همچنان بيرون مسجد بود، ولى افزايش مسلمانان ونماز گزاران وتنگ بودن مسجد نسبت به جمعيت، خلفا را برآن داشت كه مسجد را از طرف شرق نيز توسعه دهند، وحجرات زنان را كه در دست وارثان آنها بود وغالبا ازخشت وسعف خرما وحصير ساخته شده بودند، ويران كرده و همه را جزء مسجد قرار دهند.وليد بن عبدالملك درسال ٨٨ هجرى به فرماندار مدينه عمر بن عبدالعزيز نامه نوشت واو را بر اين كار مأمور ساخت او فقهاى دهگانه مدينه و سران شهر را دعوت كرد، وهمگى از اين طرح استقبال كردند. آنگاه فرمان تخريب بيوت وتوسعه مسجد صادر شد. بنى هاشم وگروهى ديگر با اين كار مخالف بودند،بنى هاشم ازاين نظر كه مالكان بيوت بودند وبرخى ديگر ـ به خاطر اينكه بقاى اين خانه ها نشانه تقوا وزهد عصر رسول اللّه است وسبب مى شود كه مردم كه از دور ونزديك مى آيند، وضع زندگى آنهار اتماشا كنند و فريفته دنيا نشوند .ـ با تخريب مخالف بودند ولى فرماندار به اين مخالفتها گوش نداد و تخريب آغاز شد وهمه را جزئى از مسجد قرار