فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١٥ - ٤ـ مسجد سازى در كنار مشاهد

را به گونه اى بسيار دور از ذهن معنا كرده است .او مى گويد : مقصود اين است كه اگر خوف اين نبود كه مسلمانان، قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) را مسجد قرار دهند، او را در يك زمين رو باز، يعنى بيرون از مسجد وخانه به خاك مى سپردنددرحاليكه هيچ شارح صحيحى جمله ياد شده را به آن صورت تفسير نكرده است، گذشته ازاين همسر پيامبر در باره قبر موجود سخن مى گويد كه «لأبرز قبره» واگر مقصود اين بود كه در زمين رو باز به خاك سپرده مى شد، مى گفت «فَلَوْلا ذلك لدفن في ساحة مكشُوفَة»

٥ـ ابو هريره از پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)نقل مى كند كه آن حضرت فرمود

«اللّهمَّ لا تَجْعَل قَبْري وثناً لعَنَ اللّهُ قوماً اتّخذوا قُبُورَ أنبيائهِم مساجِدَ»

«خدايا قبر مرا بت قرارنده ! خدا لعنت كند مردمى را كه قبور پيامبران خود را مسجد قرار دادند».

حفظ رابطه ميان دو جمله ما را بر آن مى دارد كه ذيل حديث را به گونه اى تفسير كنيم كه با بت شدن قبر تطبيق كند وآن، سجده بر قبر ويا قبله قرار دادن آن است، نه مسجد ساختن ونماز گزاردن در كنار آن بدون آنكه قبر درنماز انسان دخالتى داشته باشد واگر دخالتى تصور شود، اين باشد كه انسان از صاحب قبر تبرك جويد چنانكه نماز گزار در مسجد الحرام ازمقام ابراهيم تبرك مى جويد.

٦ـ مفسران ، در تفسير آيه ( ولا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ ولا تَذَرُنَّ وَدّاً ولا سُوَاعاً ولا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنسْراً)(نوح/٢٣)

«اى مردم معبوداتى را به نام ود وسواع ويغوث ويعوق ونسر را ترك نكنيد»

از ابن عباس نقل مى كنند : صاحبان اين نامها در قوم خود ، افراد صالحى بودند ، وقتى در گذشتند ، مردم به قبور آنان رو آوردندو صورتها آنان را بر ديوارها كشيدند ، وپس از گذشت مدتى طولانى ، آنها را پرستش كردند.