فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى
(١)
پيشگفتار لغزشهاى تاريخ نگاران عقايد
٥ ص
(٢)
مسائل مهم در انديشه هاى ابن تيميّة
٨ ص
(٣)
بخش نخست تاريخچه و ريشه هاى عقايد وهابيان
٨ ص
(٤)
نفاق افكنان و وحدت اسلامى
١١ ص
(٥)
دو دستگى در نبرد بنى المصطلق
١٢ ص
(٦)
فتنه شاس يهودى و چاره جويى پيامبر
١٢ ص
(٧)
على و وحدت اسلامى
١٤ ص
(٨)
اتحاد صليب و صنم در قرن پنجم اسلامى
١٦ ص
(٩)
وظيفه يك روحانى بيدار در اين شرائط چه بود؟
١٨ ص
(١٠)
اصول عقايد ابن تيميه در چهار بعد
١٩ ص
(١١)
الف ـ حمل صفات خبرى بر معانى لغوى
٢١ ص
(١٢)
ب ـ كاستن از مقامات معنوى پيامبر اسلام
٢٢ ص
(١٣)
ج ـ انكار فضائل اهل البيت
٢٣ ص
(١٤)
د ـ مخالفت با مذاهب چهارگانه اهل سنّت
٢٤ ص
(١٥)
مسأله تجسيم يا نخستين نقطه لغزش ابن تيميه
٢٦ ص
(١٦)
تفسير آياتى كه دستاويز ابن تيميه است
٣٠ ص
(١٧)
ابن تيميه در آيينه انديشه متفكران
٣٢ ص
(١٨)
ابن تيميه در كشاكش تبعيد و زندان
٣٣ ص
(١٩)
برخورد انديشه ها مايه تكامل است
٣٦ ص
(٢٠)
نظريه 20 دانشمند اسلامى در باره ابن تيميه
٣٨ ص
(٢١)
عوامل چهره ساز(زر و زور و تزوير)
٤٩ ص
(٢٢)
حركات وهابيگرى در منطقه نجد و رياض
٥٢ ص
(٢٣)
بيوگرافى محمد بن عبد الوهاب، دنباله رو ابن تيميه
٥٤ ص
(٢٤)
بند و بست شيخ با اميران منطقه
٥٦ ص
(٢٥)
موحدى جز من و چند نجدى نيست!!
٥٨ ص
(٢٦)
تكفير مسلمين يگانه شعار محمد بن عبد الوهّاب
٦١ ص
(٢٧)
دگرگونى در موضع وهّابيان
٦٥ ص
(٢٨)
لزوم برگزارى كنفرانس جهانى پيرامون توحيد و شرك
٦٧ ص
(٢٩)
هدر رفتن نيروها
٧٠ ص
(٣٠)
پاسخهاى علماى اهل سنت به شبهات محمد بن عبد الوهاب
٧١ ص
(٣١)
1ـ توحيد و شرك در عبادت
٧٣ ص
(٣٢)
اقسام توحيد
٧٥ ص
(٣٣)
تفاوت توحيد ربوبى و الوهى
٨٠ ص
(٣٤)
مقصود از لفظ جلاله چيست
٨٤ ص
(٣٥)
شرك عرب جاهلى، شرك ربوبى نيز بود
٨٦ ص
(٣٦)
تحديد منطقى شرك در عبادت
٨٨ ص
(٣٧)
اعتقاد به الوهيت و ربوبيت عنصر مقوم عبادت است
٩٢ ص
(٣٨)
در پرتو ضابطه قرآنى، تكريم را از پرستش جدا سازيم
٩٩ ص
(٣٩)
توحيد در عبادت و توسّل به پيامبران
١٠٤ ص
(٤٠)
توحيد در عبادت و استمداد از پيامبران و صالحان
١٠٥ ص
(٤١)
2 ـ تعريف بدعت
١٠٩ ص
(٤٢)
بدعت از نظر لغت و فقها
١١١ ص
(٤٣)
هر چيزى كه در اسلام اصلى دارد، بدعت نيست
١١٤ ص
(٤٤)
اصل اسلامى و صورتهاى مختلف اجراى آن
١١٩ ص
(٤٥)
جشنهاى ميلاد پيامبر، نمونه اى از تكريم نبىّ
١٢٤ ص
(٤٦)
مقصود از تقسيم بدعت به نيك و بد (حسنه و سيّئه) چيست؟
١٢٦ ص
(٤٧)
عقائد و انديشه هاى ابن تيميه و پيروان او
١٢٩ ص
(٤٨)
1 ـ سفر براى زيارت پيامبر
١٣١ ص
(٤٩)
سيره مسلمانان در طول چهارده قرن
١٣٢ ص
(٥٠)
صحابه و سفر براى زيارت قبر پيامبر
١٣٤ ص
(٥١)
رواياتى از پيامبر در باره زيارت قبر خودش
١٣٦ ص
(٥٢)
سفرهاى زيارتى و تحليل دستاويزهاى وهابيان
١٤٠ ص
(٥٣)
تفسير حديث
١٤٣ ص
(٥٤)
پاسخگويى به ديگر دستاويزها
١٤٨ ص
(٥٥)
2ـ زيارت وادى خاموشان، زيارت قبر پيامبر
١٤٩ ص
(٥٦)
پيامبر و زيارت قبر مؤمن
١٥٠ ص
(٥٧)
قرآن و زيارت قبر مؤمن
١٥٢ ص
(٥٨)
آثار اجتماعى زيارت قبور شخصيتها
١٥٤ ص
(٥٩)
دليل تراشى به جاى واقع بينى
١٥٦ ص
(٦٠)
تحليل شبهات محمد بن عبدالوهاب پيرامون زيارت
١٥٨ ص
(٦١)
3ـ تعمير قبور
١٦٨ ص
(٦٢)
4ـ مسجد سازى در كنار مشاهد
٢٠١ ص
(٦٣)
5ـ نماز گزاردن در مشاهد
٢٢٠ ص
(٦٤)
تفسير حديث لعن رسول اللّه زائرات القبور
٢٢٤ ص
(٦٥)
6ـ توسّل به پيامبران و صالحان و اولياى الهى
٢٢٦ ص
(٦٦)
توسلهاى مجاز از نظر وهابيان
٢٢٨ ص
(٦٧)
توسلهاى ممنوع از نظر وهابيان
٢٣٠ ص
(٦٨)
توسّل نابينا به شخص پيامبر
٢٣٢ ص
(٦٩)
تأويل حديث از جانب وهّابيان
٢٣٦ ص
(٧٠)
پاسخ به دو سؤال در باره حديث
٢٣٩ ص
(٧١)
عثمان بن حنيف و مرد نيازمند
٢٤٠ ص
(٧٢)
اجتهاد در برابر نصّ
٢٤٢ ص
(٧٣)
خليفه دوم و توسل به عباس عموى پيامبر
٢٤٧ ص
(٧٤)
تحليلى از دو شبهه نويسنده معاصر وهّابى
٢٥٠ ص
(٧٥)
توسّل به مقام و منزلت انبيا و اوليا
٢٥٣ ص
(٧٦)
توسّل به حق پيامبر و انبياى پيشين
٢٥٧ ص
(٧٧)
انبياء و اوليا و حيات برزخى
٢٨٤ ص
(٧٨)
سخن حبيب نجار پس از انتقال از اين جهان
٢٦٨ ص
(٧٩)
زندگى پيامبران پس از مرگ در روايات
٢٦٩ ص
(٨٠)
امكان ارتباط با ارواح مقدس
٢٧١ ص
(٨١)
صالح و شعيب با قوم خود سخن مى گويد
٢٧٢ ص
(٨٢)
پيامبر با كشتگان بدر سخن مى گويند
٢٧٥ ص
(٨٣)
صحابه پيامبر و توسل به روح پاك وى
٢٧٨ ص
(٨٤)
پاسخ به يك پرسش
٢٨١ ص
(٨٥)
7ـ آيا سوگند به مقدّسات حرام است
٢٨٦ ص
(٨٦)
قرآن و سوگند به مخلوقات
٢٨٩ ص
(٨٧)
در دادگاه اسلامى فقط يك سوگند معتبر است
٢٩٢ ص
(٨٨)
سوگند به جان پيامبر در روايات
٢٩٧ ص
(٨٩)
دلائل وهّابيان بر تحريم چنين سوگندها
٢٩٨ ص
(٩٠)
8ـ سوگند دادن خدا به حق اوليا
٣٠٣ ص
(٩١)
تحليل دلائل وهّابيان بر تحريم چنين سوگندها
٣٠٦ ص
(٩٢)
9ـ تبرك به آثار رسالت
٣٠٩ ص
(٩٣)
تبرك يعقوب به پيراهن يوسف
٣١٠ ص
(٩٤)
برداشتن كام كودكان به دست پيامبر
٣١١ ص
(٩٥)
تبرك به آب وضو و غسل پيامبر
٣١٢ ص
(٩٦)
انگيزه تبرك چه بود؟
٣١٣ ص
(٩٧)
10ـ نذر براى پيامبران و صالحان
٣١٥ ص
(٩٨)
نذر براى خدا و ثواب براى صالحان
٣١٦ ص
(٩٩)
روزه گرفتن وحج گزاردن وبنده آزاد كردن وصدقه دادن از طرف درگذشتگان
٣١٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص

فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٤٦ - تفسير حديث

آنها جايز است، چرا پيامبر ازاين سه مسجد نام برده است ؟

پاسخ آن اينست كه چون اين سه مسجد از فضيلت بيشترى برخوردارند،ازاين جهت آن سه مسجد را بالخصوص نام برده است.

استنباط حكم دوم، بسيار ناروا وباطل است، زيرا حديث، درباره مساجد سخن مى گويد، وبرفرض دلالت بايد سفر براى ساير مساجد را تحريم كند نه سفر براى ساير اماكن، اين چه سطحى نگرى است ؟!

حديث دوم مى گويد: فقط سفر براى سه مسجد رواست واگر دلالت اين حديث كافى باشد، فقط ميتواند نسبت به ساير مساجد دلالت كند. يعنى برساند كه سفر براى غير اين مساجد روانيست وبه اصطلاح، حكم نخست را ثابت مى كند، نه حكم دوم را يعنى سفر براى زيارت قبور اولياى خدا را، زيرا آنچه محور بحث نفياً واثباتاً است همان مساجد است، نه قبور صالحان وزائران واگر سفر براى زيارت ويا اقامه نماز، براى برخى از مساجد، ناروا شد، دليل بر ناروايى ديگر مسافرتها نيست كه اصلا در موضوع بحث داخل نيستند.

در اينجا غزالى سخنى دارد ومى گويد: هرگز نميتوان حتى تحريم سفر به سوى ساير مساجد را با اين حديث ثابت كرد، زيرا لسان حديث، لسان ارشاد وراهنمايى است، وآن اينكه چون غير از اين سه مسجد، تمام مساجد، ازنظر فضيلت يكسان ويكنواخت هستند، ديگر صحيح نيست مسلمانى وقت خود را تلف كند ورنج سفر بر خود هموار سازد و به زيارت ديگر مساجد ويا اقامه نماز در آنها برود،زيرا آنچه را كه از ثواب نماز گزاردن در مساجد دور دست، مى طلبد، درمساجد نزديك هم موجود است[١]، مثلا ثواب نماز در مسجد جامع تهران، با ثواب نماز در مسجد جامع شيراز يكى است، جهت ندارد كه مسلمانى خود را به زحمت بيندازد.

آنچه مهم است، صورت سوم از حديث است كه هم اكنون دستاويز وهابيان شده واز آن، چنين برداشت مى كنند كه هرنوع سفر براى زيارت هرنقطه اى، جز به سوى آن سه مسجد، حرام است، وما برا ى تحليل حديث ناچاريم دوباره متن آن را باز گو كنيم:«لاتشدّ الرّحال إلاّ إلى ثلاثة مساجد....»

حال ببينيم اين حديث تا چه حد دلالت دارد. ياد آور مى شويم كه جمله «إلاّ إلى ثلاثة مساجد» مستثنى است وطبعاً مستنى منه آن در تقدير است، وبايد آن را مشخص كرد، تا مضمون حديث روشن شود.

دراينجا دو احتمال وجود دارد:

يكى اينكه مستثنى منه «إلى مسجد» باشد.

دوم اينكه مستثنى منه «إلى مكان »باشد.

بنا برفرض او ل، مدلول حديث، با مدلول صورت دوم حديث يكسان خواهد بودو نتيجه اين مى شود كه به جز اين سه مسجد، به مساجد ديگر بار سفر بسته نميشود.

دراين صورت، دو گفتار قبلى را همين جا تكرار مى كنيم :

يكى اينكه اين حديث، در باره سفر به مساجد نفياً واثباتاً بحث مى كند، چه ارتباطى دارد به سفر به اماكنى كه مسجد نيست ؟


[١] غزالى ،إحياء العلوم ، ٢/٢٤٧ـ كتاب آداب السفر