فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠٠ - ٣ـ تعمير قبور

شماتت به خاندان رسالت

اين تيره بختان كه چشم ديدن آثار رسالت وعظمت پيامبر و فرزندان او را ندارند، گاه وبيگاهى،به سخنان اين وآن،تمسك مى كنند كه حتى رنگ استدلال نيزندارد وگفتار فردناصالحى را به عنوان فرد صالح نقل مى كنند .اينك متن آن گفتار:

وقتى حسن بن حسن در گذشت، همسر او يك سال بر قبر او خيمه زد. آنگاه خيمه را برچيد . در اين موقع از مردصالحى شنيده شد كه گفت :

آيا آنچه را كه گم كرده بودند،باز يافتند؟

صالح ديگرى پاسخ گفت:خير،نوميد شدند و باز گشتند![١]

اين روايت،برخلاف مقصود مستدل، دلالت دارد، زيرا حاكى ازآن است كه در برابر ديدگان ياران پيامبر، همسر حسن بن الحسن خيمه اى بر قبر شوهر خود زد،واحدى ازتابعان وفقيهان مدينه براو اعتراض نكرد . او اين خيمه را برا ى آن زد تادر سايه آن، كتاب خدا راتلاوت نمايد وثواب آن را به روح همسرش هديه كند.

واما گفتارى كه از صالح نقل شد،شكى نيست كه اين گفتار، يك نوع شماتت به زن مسلمانى بود كه نياز به تسليت داشت، او اين خيمه را براى آن نزده بود كه شوهر خود را باز يابد. بلكه آن را براى تكريم واحترام شوهر خود بر پا داشته بود.

وگوينده اين سخن و پاسخ دهنده به آن، از افراد ناصالحى بودند كه عداوت خاندان رسالت را در دل مى پروراندند و لذا به جاى عرض تسليت، به شماتت همسر داغدار، حس بن حسن پرداختند و شگفت از بخارى است كه اين افراد را صالح مى نامد!