فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٩٨ - دلائل وهّابيان بر تحريم چنين سوگندها

سوم حديث مستقلى بوده وابن عمر آنرا به سوگند بر كعبه تطبيق كرده است . اينك متن حديث:

«كانَ يَحْلِف أبى فنهاه النَّبي. قال من حلف بشيء دون اللّهِ فقد أَشرك»

در اين حديث اين جمله با لفظ «قال » به جاى «فقال » بيان شده است واين مى رساند كه جمله ياد شده حديث مستقلى بوده وابن عمر از آن معناى كلى فهميده وبر همه نوع سوگندى تطبيق كرده وضميمه ، كلام خود ساخته است .

ما از همه اين گفته هاصرف نظر مى كنيم .ازمحمول قضيه كه همان «أشرك» باشد ،مى توانيم محدوده «دون اللّه» را تعيين كنيم .چگونه مى توان گفت سوگند بر همه چيز شرك است ، زيرا مقصود ازاين شرك ، شرك در عبادت خواهد بود ، وهرگز چنين حقيقتى در هر نوع سوگند نيست . اگر من گفتم سوگند به اين كعبه وسازنده آن ابراهيم خليل وسوگند به آن مادرى كه هفت بار برا ى بدست آوردن آب ،مسافت صفا ومروه را طى كرد و... چگونه مى توان گفت اين شخص غير خدارا پرستش كرده است ؟ بايد بگوييم غير خدا را دوست داشته ، نه اينكه پرستيده است .