فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٦٦ - توسّل به حق پيامبر و انبياى پيشين

پيامبران واولياى الهى زنده اند:

درخواست چيزى از موجود بى جان كار خردمندانه نيست، وهيچ عاقلى از جماد چيزى رانمى طلبد، واگر هم بت پرستان، جماد را مى پرستيدند، واز او چيزى درخواست مى كردند، آن جماد رارمز وصورت حسى خدا ى خود ميدانستندكه مى تواند كارى را صورت دهد . بنا براين، درخواست دعا از پيامبران،در صورتى حكيمانه است كه آنها حى وزنده باشند وما بايد اين مطلب را از مدارك اسلامى به دست آوريم .

امروز اكثريت جهان تسنن درمسائل كلامى، از شيخ ابوالحسن اشعرى پيروى مى كنندوعقيده او در باره پيامبران اين است كه پس از انتقال به عالم برزخ زنده اند، وعلماى اشاعره دراين باره چنين مى گويند:

«وَمِنْ عَقائِدِناَ أنّ الأنبياءَ (عليهم السلام) أَحياءٌ» [١].

ابوالقاسم قشيرى شيخ اشاعره در سال ٤٤٦ رساله اى نوشته، وبه تمام نقاطى كه مسلمين زندگى مى كردند، ارسال نموده است . در آن آمده است : برخى از بى خردان به اما م اشعرى نسبت داده اند كه پيامبرپس از در گذشت، ديگر نبى ورسول نيست .

اين جمله افترا است.چگونه مى توان آنرا باور كرد، درحاليكه قرآن شهيدان را زنده مى داند و مى فرمايد:

(وَلاتَحْسِبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيْلِ اللّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْىَ آءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ)(آلعمران/١٦٩).