فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٢٥ - تفسير حديث لعن رسول اللّه زائرات القبور

با توجه به اين شش وجه، ديگر جهتى ندارد كه مشاهد انبياو اوليا را حتى از زمينهاى موات هم بى ارزش تر بدانيم كه نماز در آنجا صحيح ومقبول است .

در پايان، ياد آور مى شويم : وهابيان، روشن كردن چراغ را در شب ودر كنار قبور تحريم مى كنند وبه حديث ياد شده درزير استناد مى جويند:

«لَعَنَ رسولُ اللّه ِ زائرات القُبُور والمُتَّخِذِين عَلَيهاَ المساجدَ والسرجَ»[١]

«پيامبر خدا زنان زائر قبرها وكسانى كه آرامگاه پيامبران را عبادتگاه خويش ساخته اند ودرآن چراغ روشن مى كنند ; لعنت فرمود.»

چنين حديثى شايسته استدلال نيست، زيرا چگونه مى توان گفت پيامبر، زنان زائر قبور را لعن كرده، در صورتى كه خود، همراه همسرش عايشه به زيارت قبور مى رفت؟!

هرانسانى، نسبت به پدر ومادر وعزيزان خود، علاقه خاصى دارد. بريدن علاقه پس از مرگ آنها، كارى خلاف فطرت انسانى است ولذا همه انسانها از طريق فطرت، خواهان تكريم عزيزان خود، ولو با حضوردر آرامگاه آنها هستند.

امكان دارد مقصود از جمله «والمتخذين عليها المساجد »،نماز گزاردن در كنار قبور انسانهاى عادى باشد نه شخصيتهاى الهى ولذا نماز گزاردن در قبرستانها مكروه است با توجه به ادله پيشين، آرامگاه انبيا واوليا حساب ديگرى دارد، واگر پيامبر، روشن كردن چراغ را كارى ناشايست مى شمارد، مربوط به آن صورتى است كه ازاين روشنائى، استفاده نشود، وإلااگرّ روشن كردن چراغ، براى قرائت قرآن ودعا و توجه به خدا صورت گيرد ; چرا بايد حرام باشد؟

اتفاقاً شارحان حديث نيز همين نكته را ياد آور شده اند[٢].