فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٧٨ - ٣ـ تعمير قبور

اهانت به مزاز ومرقد اين مردان الهى ، نشانه دشمنى باطنى با آنهاست كه ازاين طريق خود را نشان مى دهد بنا براين ، تعمير قبور وساختن بنا و سايبان ، جهتى جز عشق وعلاقه به صاحب رسالت واهل بيت پاك او ندارد، واگر مهرورزى براى پيامبر حرام باشد، پس اين اعمال نيز حرام خواهد بود، ولى مهر ورزيدن به ساحت پيامبر ، نشانه اخلاص وايمان است ودشمنى با او نشانه كفر ونفاق است ، وهر دو براى خود جلوه اى لازم دارد، وهركسى طبق سريره خود ، يكى از اين جلوهها را انتخاب مى كند. يكى ، ازمرقد ومزار او پاسدارى مى كند وبه تنظيف آن ميپردازد. ديگرى كلنگ دشمنى به دست گرفته ، همه آثار او را باخاك يكسان ميكند.«ببين تفاوت ره از كجاست تا به كجا؟!»

٢ـ مهر ورزيدن به نزديكان پيامبر

اگر مهر ورزيدن به پيامبر گرامى، يك فريضه دينى است ، دوست داشتن نزديكان پيامبر نيز يك فريضه اسلامى است ، آنجا كه مى فرمايد:

(قُلْ لاأَسْألُكُمْ عَلَيْهِ أجْراً إلاّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُربَى)(شورى /٢٣).

«بگو من مزد و پاداشى نمى خواهم ، جز دوستى با نزديكانم».

ما فعلا در آن بحث نمى كنيم كه آيا اين دوست داشتن نزديكان پيامبر ، پاداش واقعى پيامبر است يا پاداش واقعى او با خداست؟چنانكه مى فرمايد:

(إِنْ أَجرِىَ إِلاّ على اللّهِ ربِّ الْعالَميِنَ )(شعراء/ ١٠٩، ١٢٧، ١٤٥ ١٦٤ ،١٨٠).

ولى در هرحال ، رسول گرامى آنرا ، به فرمان خدا از مردم طلبيده است ، چنانكه بحث در باره جزئيات «قربى» به وقت ديگر موكول مى شود، ولى شكى