فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٧٧ - ٣ـ تعمير قبور

را تالى تلو قرآن مى دانند ، در اثبات موضوع كافى وروشن است .

شكى نيست مهر وموّدت ، يك خصلت قلبى است ، ولى آثارى در اعضاء واعمال انسان مى طلبند . آثار آن در اعضا اين است كه دوستان پيامبر ، راه او را بر مى گزينند وهرگز در زندگى با او مخالفت نمى كنند.

ادعاى دوستى ، با مخالفت درمقام عمل ، با هم سازگار نيستند. دوستداران پيامبر پيروان راه او هستند ، نه پيروان راه هوى .

تعصي الإله وأنت تظهر حبه هذا مَحال في الفعال بديع

لو كان حبّك صادقاً لأطعته إنّ المحب لمن يحب مطيع[١]

ولى در عين حال ، مودت ، يك خصيصه قلبى وپديده روانى است كه براى خود ، علاوه بر پيروى راه محبوب ، جلوه هاى ديگرى نيزبه دنبال دارد، ويكى از جلوه هاى آن ، علاقه به آثار باقى امانده از محبوب است كه به صورتهاى مختلف آن حفظ كرده و گه گاهى به آن مراجعه مى كنند.

پيكر هاى پاك پيامبران ، در دل خاك نهفته اند ، وطبق روايات فراوان ، هرگز زمين پيكر آنان را نمى خورد، وهمواره كانون توجه ارادتها ومهر ورزيها وابراز علاقه هستند و افراد با ايمان ،پيوسته گم شده خود را در آنجا مى يابند.

بنا براين ، تعمير قبور و تنظيف اطراف آن واجتماع بر گرد آن ، براى باز گو كردن خدمات ارزنده وايثار گريهاى فراوان اين راد مردان الهى ، همه وهمه جلوه حب ومهر است كه قرآن وحديث آن را فريضه شمرده اند .