فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٧ - نظريه ٢٠ دانشمند اسلامى در باره ابن تيميه

تيميه معجونى از مذاهب گوناگون است .

او د ر مسأله توحيد، كاملا ازمذهب « كراميه »[١] پيروى مى كند كه براى ذات خدا، اجزاء، جهت، مكان، حركت، فرود وبالا رفتن قائل است .

دربرخورد با ديگر مذاهب اسلامى، ويژگى خوارج به خود ميگيرد، تمام فرق اسلامى را تكفير مى كند، وهمه را مشرك مى داند،او درنوشته هاى خود دچار تناقض است، نخست مدعى مى شود كه اگر حوادث را تعقيب كنيم، به سرآغاز آن نمى رسيم و صحابه وتابعان نيز براين عقيده بوده اند، اندكى بعد مى گويد : صحابه درنخستين چيزى كه خدا آفريده اختلاف كرده اند كه آيا آن آب است يا قلم،در حالى كه اختلاف درنخستين آفريده با بى نهايت بودن خلقت سازگار نيست.

او درحالى كه به «جهميه » بد مى گويد ناگهان « جهمى» مى شود و ميگويد : آتش دوزخ پايان مى پذيرد وكافران در دوزخ جاودان نيستند [٢].

١٨ـ شيخ محمد كوثرى مصرى /م١٣٧١

كوثرى از نوادر روزگار در تتبع وكتاب شناسى وآشنايى به فرق اسلامى است، وى با انتشار كتاب سبكى به نام «السيف الصقيل » وافزودن تكمله اى بر آن، ضربت مهلكى بر وهابيت درمصر فرود آورد . وى در مقدمه اسماء وصفات بيهقى از كتاب غوث العباد (ط حلبى مصر) از ابن تيميه نقل مى كند كه وى تصريح كرده كه خدا مى تواند بر پشت مگسى قرار گيرد تا چه رسد به عرش با آن عظمت! وهمه اينها