فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٥ - نظريه ٢٠ دانشمند اسلامى در باره ابن تيميه

موسى (م /٥٤٤) است واين كتاب از نفيس ترين كتابهائى است كه درباره حقوق پيامبر گرامى نوشته شده است وآنرا گروهى شرح كرده اند، از آنهاست، ملا على قارى كه شرح وى بر شرح شفاى قاضى عياض معروف است، وى مى گويد: ابن تيميه سفر زيارتى راتحريم كرده وراه افراط را در پيش گرفته است، همچنان گروهى كه آن را از ضروريات دين شمرده اند، كه انكار آن مايه كفراست، راه افراط رفته اند هرچند نظريه دوم، نزديك به حقيقت است،زيرا تحريم چيزى كه علماء اسلام بر استحباب آن اتفاق دارند، بالاتر از تحريم چيزى است كه علماء برمباح بودن آن، اتفاق داشته باشند، ودومى درنظر دانشمندان مايه كفراست [١].

١٤ـ المكناسى معروف به ابن القاضى (٩٦٠ ـ ١٠٢٥)

وى ابن تيميه را دركتاب خود به نام « درّة الحجال فى اسما ء الرجال » نام برده ومى گويد : او فتاواى شاذّ داشت، وخيال ميكرد كه مجتهد است[٢].

١٥ـ شيخ محمد بخيت(م پس از١٣٣٠)

شيخ محمد بخيت از علماى بزرگ «ازهر » واز مدرسان عالى مقام آنجا بوده ومرحوم مصلح بزرگ شيخ محمد حسين كاشف الغظاء دركتاب خود به نام « نقض فتاوى الوهّابيّة » ياد آور مى شود كه درسال ١٣٣٠ درمصر، درمجلس درس او حاضر شده و از او بهره گرفته است . وى دركتاب « تطهير الفؤاد من دنس الإعتقاد » عبارت ابن حجر را در فتاواى حديثه نقل كرده آنگاه ياد آورمى شود درزمان ما گروهى به نشر كتابهاى ابن تيميّه همت گمارده، وفتنه خوابيده را بيدار مى كنند، ازاين