فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٤ - نظريه ٢٠ دانشمند اسلامى در باره ابن تيميه

استدراك دوم بر « وفيات » ابن خِلّكان نوشته شده است واو مينويسد : ابن تيميه دريكى از محاكم سندى را امضاء كرد ودرآن خود را اشعرى مذهب خواند،و صريحاً گفت : كه ظاهر آيه (الَّرحمن ُعَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى) مقصود نيست ونزول خدا به آسمان اول، بسان استواء او برعرش، براى او مجهول است،آنگاه از گفتههاى قبلى خود توبه كرد وگروهى از علماء بر صحت سند ووامضاء او گواهى دادند[١].

١٢ـ شهاب الدين ابن حجر هيتمى( م ٩٧٣)

ابن حجر هيتمى دركتاب « الفتاوى الحديثة » ابن تيميه را چنين معرفى مى كند :ابن تيميه كسى است كه خدا او را خوار وذليل وگمراه وكور و كر ساخته است و پيشوايان بزرگ، فساد عقيده ودروغ بودن اقوال او را روشن ساخته وهركس مايل است ; به كتاب پيشواى بزرگ كه درامامت وجلالت واجتهاد او اتفاق نظر است يعنى ابوالحسن سبكى، وكتاب فرزند او تاج الدين ونوشته عزبن جماعت وشخصيتهاى ديگر ازفقهاى شافعى و مالكى و حنفى، مراجعه كند .

ابن تيميه نه تنها متأخرين را به باد انتقاد مى گيرد بلكه بر پيشينيا ن مانند عمر بن الخطاب وعلى بن ابى طالب نيز اعتراض مى نمايد . خلاصه ، سخن او قيمت ندارد، وبايد اورا بدعت گذار، گمراه و گمراه كننده دانست . خدا با عدلش بااو رفتار كند وما را از شر عقيده او حفظ نمايد . او براى خدا جهت ثابت كرده وبراى وجود او جزء انديشيده است[٢].

١٣ـ ملا على قارى (م/١٠١٦)

وى شارح كتاب « الشفاء في تعريف حقوق المصطفى » نگارش عياض بن