فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٢٤ - تفسير حديث لعن رسول اللّه زائرات القبور

مى رفت، نماز مى گزارد ودر كنار قبر او اشگ مى ريخت[١].

٥ـ همسر پيامبر عايشه، ساليانى دراز پس از پيامبر زندگى كرد و در حجره اى كه بدن پيامبر را در آن به خاك سپرده بودند، نماز مى گزارد وخدا را عبادت مى كرد واحدى به او چنين اعتراضى نكرد.

سمهودى در وفاء الوفاء ياد آور مى شود كه عايشه گفت : تا روزى كه عمر را در حجره من به خاك سپردند، فاصله اى ميان من وقبور سه گانه نبود، ولى از آن به بعد، ديوارى ميان من و قبور ساخته شد.[٢]

اين مى رساند كه همسر پيامبر قريب پانزده سال در كنار قبر رسول خدا نماز گزارده و هرگز در هيچ تاريخى مشاهده نشده است كه وى براى اقامه نماز از حجره خارج مى شده است.

٦ـ همگى مى دانيم كه « حجر إسماعيل » آرامگاه هاجر و فرزند اواسماعيل است واحدى از فقها نگفته است،كه نماز در حجر اسماعيل،مكروه ويا باطل است.

اين گروه نه تنها نماز در كنار قبور شهدا را تحريم مى كنند بلكه معتقدند، به هنگام دعا نبايد به حجره پيامبر نگريست بلكه بايد رو به قبله ايستاد ودعا كرد، درحالى كه ابو جعفر منصور در حرم پيامبر از فقيه مدينه، مالك بن انس پرسيد: آيا من روبه قبله بايستم ودعا كنم ويا روبه قبر پيامبر كنم وخدارا بخوانم ؟مالك در پاسخ گفت:چرا از پيامبر، روى مى گردانى، در حالى كه او وسيله نجات تو وپدرت آدم است. روبه پيامبر كن وازاو شفاعت بخواه. خدا اورا شفيع تو قرار ميدهد[٣].