دانشنامه بزرگ اسلامی
 
١٣٥٥ ص
١٣٥٦ ص
١٣٥٧ ص
١٣٥٨ ص
١٣٥٩ ص
١٣٦٠ ص
١٣٦١ ص
١٣٦٢ ص
١٣٦٣ ص
١٣٦٤ ص
١٣٦٥ ص
١٣٦٦ ص
١٣٦٧ ص
١٣٦٨ ص
١٣٦٩ ص
١٣٧٠ ص
١٣٧١ ص
١٣٧٢ ص
١٣٧٣ ص
١٣٧٤ ص
١٣٧٥ ص
١٣٧٦ ص
١٣٧٧ ص
١٣٧٨ ص
١٣٧٩ ص
١٣٨٠ ص
١٣٨١ ص
١٣٨٢ ص
١٣٨٣ ص
١٣٨٤ ص
١٣٨٥ ص
١٣٨٦ ص
١٣٨٧ ص
١٣٨٨ ص
١٣٨٩ ص
١٣٩٠ ص
١٣٩١ ص
١٣٩٢ ص
١٣٩٣ ص
١٣٩٤ ص
١٣٩٥ ص
١٣٩٦ ص
١٣٩٧ ص
١٣٩٨ ص
١٣٩٩ ص
١٤٠٠ ص
١٤٠١ ص
١٤٠٢ ص
١٤٠٣ ص
١٤٠٤ ص
١٤٠٥ ص
١٤٠٦ ص
١٤٠٧ ص
١٤٠٨ ص
١٤٠٩ ص
١٤١٠ ص
١٤١١ ص
١٤١٢ ص
١٤١٣ ص
١٤١٤ ص
١٤١٥ ص
١٤١٦ ص
١٤١٧ ص
١٤١٨ ص
١٤١٩ ص
١٤٢٠ ص
١٤٢١ ص
١٤٢٢ ص
١٤٢٣ ص
١٤٢٤ ص
١٤٢٥ ص
١٤٢٦ ص
١٤٢٧ ص
١٤٢٨ ص
١٤٢٩ ص
١٤٣٠ ص
١٤٣١ ص
١٤٣٢ ص
١٤٣٣ ص
١٤٣٤ ص
١٤٣٥ ص
١٤٣٦ ص
١٤٣٧ ص
١٤٣٨ ص
١٤٣٩ ص
١٤٤٠ ص
١٤٤١ ص
١٤٤٢ ص
١٤٤٣ ص
١٤٤٤ ص
١٤٤٥ ص
١٤٤٦ ص
١٤٤٧ ص
١٤٤٨ ص
١٤٤٩ ص
١٤٥٠ ص
١٤٥١ ص
١٤٥٢ ص
١٤٥٣ ص
١٤٥٤ ص
١٤٥٥ ص
١٤٥٦ ص
١٤٥٧ ص
١٤٥٨ ص
١٤٥٩ ص
١٤٦٠ ص
١٤٦١ ص
١٤٦٢ ص
١٤٦٣ ص
١٤٦٤ ص
١٤٦٥ ص
١٤٦٦ ص
١٤٦٧ ص
١٤٦٨ ص
١٤٦٩ ص
١٤٧٠ ص
١٤٧١ ص
١٤٧٢ ص
١٤٧٣ ص
١٤٧٤ ص
١٤٧٥ ص
١٤٧٦ ص
١٤٧٧ ص
١٤٧٨ ص
١٤٧٩ ص
١٤٨٠ ص
١٤٨١ ص
١٤٨٢ ص
١٤٨٣ ص
١٤٨٤ ص
١٤٨٥ ص
١٤٨٦ ص
١٤٨٧ ص
١٤٨٨ ص
١٤٨٩ ص
١٤٩٠ ص
١٤٩١ ص
١٤٩٢ ص
١٤٩٣ ص
١٤٩٤ ص
١٤٩٥ ص
١٤٩٦ ص
١٤٩٧ ص
١٤٩٨ ص
١٤٩٩ ص
١٥٠٠ ص
١٥٠١ ص
١٥٠٢ ص
١٥٠٣ ص
١٥٠٤ ص
١٥٠٥ ص
١٥٠٦ ص
١٥٠٧ ص
١٥٠٨ ص
١٥٠٩ ص
١٥١٠ ص
١٥١١ ص
١٥١٢ ص
١٥١٣ ص
١٥١٤ ص
١٥١٥ ص
١٥١٦ ص
١٥١٧ ص
١٥١٨ ص
١٥١٩ ص
١٥٢٠ ص
١٥٢١ ص
١٥٢٢ ص
١٥٢٣ ص
١٥٢٤ ص
١٥٢٥ ص
١٥٢٦ ص
١٥٢٧ ص
١٥٢٨ ص
١٥٢٩ ص
١٥٣٠ ص
١٥٣١ ص
١٥٣٢ ص
١٥٣٣ ص
١٥٣٤ ص
١٥٣٥ ص
١٥٣٦ ص
١٥٣٧ ص
١٥٣٨ ص
١٥٣٩ ص
١٥٤٠ ص
١٥٤١ ص
١٥٤٢ ص
١٥٤٣ ص
١٥٤٤ ص
١٥٤٥ ص
١٥٤٦ ص
١٥٤٧ ص
١٥٤٨ ص
١٥٤٩ ص
١٥٥٠ ص
١٥٥١ ص
١٥٥٢ ص
١٥٥٣ ص
١٥٥٤ ص
١٥٥٥ ص
١٥٥٦ ص
١٥٥٧ ص
١٥٥٨ ص
١٥٥٩ ص
١٥٦٠ ص
١٥٦١ ص
١٥٦٢ ص
١٥٦٣ ص
١٥٦٤ ص
١٥٦٥ ص
١٥٦٦ ص
١٥٦٧ ص
١٥٦٨ ص
١٥٦٩ ص
١٥٧٠ ص
١٥٧١ ص
١٥٧٢ ص
١٥٧٣ ص
١٥٧٤ ص
١٥٧٥ ص
١٥٧٦ ص
١٥٧٧ ص
١٥٧٨ ص
١٥٧٩ ص
١٥٨٠ ص
١٥٨١ ص
١٥٨٢ ص
١٥٨٣ ص
١٥٨٤ ص
١٥٨٥ ص
١٥٨٦ ص
١٥٨٧ ص
١٥٨٨ ص
١٥٨٩ ص
١٥٩٠ ص
١٥٩١ ص
١٥٩٢ ص
١٥٩٣ ص
١٥٩٤ ص
١٥٩٥ ص
١٥٩٦ ص
١٥٩٧ ص
١٥٩٨ ص
١٥٩٩ ص
١٦٠٠ ص
١٦٠١ ص
١٦٠٢ ص
١٦٠٣ ص
١٦٠٤ ص
١٦٠٥ ص
١٦٠٦ ص
١٦٠٧ ص
١٦٠٨ ص
١٦٠٩ ص
١٦١٠ ص
١٦١١ ص
١٦١٢ ص
١٦١٣ ص
١٦١٤ ص
١٦١٥ ص
١٦١٦ ص
١٦١٧ ص
١٦١٨ ص
١٦١٩ ص
١٦٢٠ ص
١٦٢١ ص
١٦٢٢ ص
١٦٢٣ ص
١٦٢٤ ص
١٦٢٥ ص
١٦٢٦ ص
١٦٢٧ ص
١٦٢٨ ص
١٦٢٩ ص
١٦٣٠ ص
١٦٣١ ص
١٦٣٢ ص
١٦٣٣ ص
١٦٣٤ ص
١٦٣٥ ص
١٦٣٦ ص
١٦٣٧ ص
١٦٣٨ ص
١٦٣٩ ص
١٦٤٠ ص
١٦٤١ ص
١٦٤٢ ص
١٦٤٣ ص
١٦٤٤ ص
١٦٤٥ ص
١٦٤٦ ص
١٦٤٧ ص
١٦٤٨ ص
١٦٤٩ ص
١٦٥٠ ص
١٦٥١ ص
١٦٥٢ ص
١٦٥٣ ص
١٦٥٤ ص
١٦٥٥ ص
١٦٥٦ ص
١٦٥٧ ص
١٦٥٨ ص
١٦٥٩ ص
١٦٦٠ ص
١٦٦١ ص
١٦٦٢ ص
١٦٦٣ ص
١٦٦٤ ص
١٦٦٥ ص
١٦٦٦ ص
١٦٦٧ ص
١٦٦٨ ص
١٦٦٩ ص
١٦٧٠ ص
١٦٧١ ص
١٦٧٢ ص
١٦٧٣ ص
١٦٧٤ ص
١٦٧٥ ص
١٦٧٦ ص
١٦٧٧ ص
١٦٧٨ ص
١٦٧٩ ص
١٦٨٠ ص
١٦٨١ ص
١٦٨٢ ص
١٦٨٣ ص
١٦٨٤ ص
١٦٨٥ ص
١٦٨٦ ص
١٦٨٧ ص
١٦٨٨ ص
١٦٨٩ ص
١٦٩٠ ص
١٦٩١ ص
١٦٩٢ ص
١٦٩٣ ص
١٦٩٤ ص
١٦٩٥ ص
١٦٩٦ ص
١٦٩٧ ص
١٦٩٨ ص
١٦٩٩ ص
١٧٠٠ ص
١٧٠١ ص
١٧٠٢ ص
١٧٠٣ ص
١٧٠٤ ص
١٧٠٥ ص
١٧٠٦ ص
١٧٠٧ ص
١٧٠٨ ص
١٧٠٩ ص
١٧١٠ ص
١٧١١ ص
١٧١٢ ص
١٧١٣ ص
١٧١٤ ص
١٧١٥ ص
١٧١٦ ص
١٧١٧ ص
١٧١٨ ص
١٧١٩ ص
١٧٢٠ ص
١٧٢١ ص
١٧٢٢ ص
١٧٢٣ ص
١٧٢٤ ص
١٧٢٥ ص
١٧٢٦ ص
١٧٢٧ ص
١٧٢٨ ص
١٧٢٩ ص
١٧٣٠ ص
١٧٣١ ص
١٧٣٢ ص
١٧٣٣ ص
١٧٣٤ ص
١٧٣٥ ص
١٧٣٦ ص
١٧٣٧ ص
١٧٣٨ ص
١٧٣٩ ص
١٧٤٠ ص
١٧٤١ ص
١٧٤٢ ص
١٧٤٣ ص
١٧٤٤ ص
١٧٤٥ ص
١٧٤٦ ص
١٧٤٧ ص
١٧٤٨ ص
١٧٤٩ ص
١٧٥٠ ص
١٧٥١ ص
١٧٥٢ ص
١٧٥٣ ص
١٧٥٤ ص
١٧٥٥ ص
١٧٥٦ ص
١٧٥٧ ص
١٧٥٨ ص
١٧٥٩ ص
١٧٦٠ ص
١٧٦١ ص
١٧٦٢ ص
١٧٦٣ ص
١٧٦٤ ص
١٧٦٥ ص
١٧٦٦ ص
١٧٦٧ ص
١٧٦٨ ص
١٧٦٩ ص
١٧٧٠ ص
١٧٧١ ص
١٧٧٢ ص
١٧٧٣ ص
١٧٧٤ ص
١٧٧٥ ص
١٧٧٦ ص
١٧٧٧ ص
١٧٧٨ ص
١٧٧٩ ص
١٧٨٠ ص
١٧٨١ ص
١٧٨٢ ص
١٧٨٣ ص
١٧٨٤ ص
١٧٨٥ ص
١٧٨٦ ص
١٧٨٧ ص
١٧٨٨ ص
١٧٨٩ ص
١٧٩٠ ص
١٧٩١ ص
١٧٩٢ ص
١٧٩٣ ص
١٧٩٤ ص
١٧٩٥ ص
١٧٩٦ ص
١٧٩٧ ص
١٧٩٨ ص
١٧٩٩ ص
١٨٠٠ ص
١٨٠١ ص
١٨٠٢ ص
١٨٠٣ ص
١٨٠٤ ص
١٨٠٥ ص
١٨٠٦ ص
١٨٠٧ ص
١٨٠٨ ص
١٨٠٩ ص
١٨١٠ ص
١٨١١ ص
١٨١٢ ص
١٨١٣ ص
١٨١٤ ص
١٨١٥ ص
١٨١٦ ص
١٨١٧ ص
١٨١٨ ص
١٨١٩ ص
١٨٢٠ ص
١٨٢١ ص
١٨٢٢ ص
١٨٢٣ ص
١٨٢٤ ص
١٨٢٥ ص
١٨٢٦ ص
١٨٢٧ ص
١٨٢٨ ص
١٨٢٩ ص
١٨٣٠ ص
١٨٣١ ص
١٨٣٢ ص
١٨٣٣ ص
١٨٣٤ ص
١٨٣٥ ص
١٨٣٦ ص
١٨٣٧ ص
١٨٣٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٦٩٤

ابن لبان
جلد: ٤
     
شماره مقاله:١٦٩٤



اِبْن‌ِ لَبّان‌، شمس‌الدين‌ ابوعبدالله‌ محمد بن‌ احمد بن‌ عبدالمؤمن‌ اِسْعِري‌ دمشقى‌ (٦٧٩ -٢٤ يا ٢٥ شوال‌ ٧٤٩ق‌/١٢٨٠- ١٥ يا ١٦ ژانوية ١٣٤٩م‌)، فقيه‌ شافعى‌، محدث‌، صوفى‌، اديب‌ و مفسر. او در دمشق‌ به‌ دنيا آمد و در همانجا نشأت‌ يافت‌ (يافعى‌، ٤/٣٣٣). مقدمات‌ ادب‌ را از شمس‌الدين‌ محمد بن‌ ابى‌ الفتح‌ آموخت‌ و شاطبيه‌ را نزد پدرش‌ شهاب‌الدين‌ خواند (يافعى‌، همانجا) و از ابوحفص‌ ابن‌ قواس‌، ابوالحسين‌ يونينى‌ و شرف‌الدين‌ فزاري‌ حديث‌ شنيد (صفدي‌، ٢/١٦٨؛ داوودي‌، ٢/٨٠). سپس‌ به‌ مصر رفت‌ و از عبدالمؤمن‌ بن‌ خلف‌ دِمياطى‌ در قاهره‌، عبدالرحمان‌ بن‌ عبدالقوي‌ خثعمى‌ در جيزه‌، على‌ بن‌ احمد غَرّافى‌ در اسكندريه‌ و حسن‌ بن‌ عبدالكريم‌ غماري‌ سبط زيادة حديث‌ شنيد (صفدي‌، همانجا؛ ابن‌ رافع‌، ٢/١٠٤). فقه‌ را از جمال‌الدين‌ شريشى‌، نجم‌الدين‌ ابن‌ رفعه‌، كمال‌الدين‌ ابن‌ زملكانى‌ و صدرالدين‌ ابن‌ وكيل‌ فراگرفت‌ و همگى‌ به‌ او اجازة فتوا دادند (يافعى‌، همانجا). ابن‌ لبان‌ بر اثر آشنايى‌ و مصاحبت‌ با ياقوت‌ حبشى‌ شاذلى‌ در اسكندريه‌ (نك: يوسفى‌، ٣٣٩)، بدو گرايش‌ يافت‌، و به‌ دامادي‌ وي‌ درآمد (شعرانى‌، ٢/٢٠).
او در مصر ابتدا در جامع‌ عتيق‌ مجالس‌ درس‌ و وعظ داشت‌ و بر طريق‌ شاذليه‌ سخن‌ مى‌گفت‌ (اسنوي‌، ٢/٣٧٠؛ ابن‌ قاضى‌ شهبه‌، ٣/٦٩). وي‌ علاوه‌ بر خطابت‌ جامع‌ اَفْرَم‌ و سپس‌ جامع‌ آقسنقر ناصري‌، تدريس‌ در مدرسة خشابيه‌ را برعهده‌ داشته‌ است‌ (اسنوي‌، همانجا؛ ابن‌ دقماق‌، ١٣/٢٠٥؛ ابن‌ قاضى‌ شهبه‌، ٣/٦٨). از شاگردان‌ او در فقه‌ و اصول‌ ابن‌ ام‌ قاسم‌ و تقى‌الدين‌ محمد ابن‌ ببائى‌ را مى‌توان‌ نام‌ برد (ابن‌ قاضى‌ شهبه‌، ٣/٩٣؛ ابن‌ حجر، ٢/١٣٩).
فردي‌ مالكى‌ به‌ نام‌ عبدالواحد ابن‌ مغربى‌ برضد ابن‌ لبان‌ اقامه‌ دعوا كرده‌، مدعى‌ شد كه‌ او قائل‌ به‌ عدم‌ حرمت‌ سجود بر بت‌ و تفضيل‌ ياقوت‌ حبشى‌ بر بعضى‌ از صحابه‌ و غلو در حق‌ اوست‌، ولى‌ با وساطت‌ چند تن‌ از اميران‌، سلطان‌ از قضات‌ خواست‌ كه‌ به‌ توبه‌ دادن‌ ابن‌ لبان‌ اكتفا كنند (يوسفى‌، همانجا). در ١٠ محرم‌ ٧٣٧ق‌/١٩ اوت‌ ١٣٣٦م‌، بار ديگر ابن‌ لبان‌ به‌ اتهام‌ قول‌ به‌ حلول‌ و اتحاد و غلو در عقايد قرمطى‌ به‌ محكمه‌ احضار شد و به‌ بعضى‌ از موارد اتهام‌ اعتراف‌ نمود، اما با شفاعت‌ برخى‌ از بزرگان‌ از قتل‌ او صرف‌نظر شد، ولى‌ از تبليغ‌ منع‌ گرديد (ابن‌ كثير، ١٤/١٧٧؛ نيز نك: ابن‌ حجر، ٥/٦٠؛ مقريزي‌، ٢(٢)/٤٠٨). ابن‌ لبان‌ چند سال‌ بعد، در ٧٤٤ق‌/١٣٤٣م‌ در آرامگاه‌ شافعى‌ در قرافه‌ به‌ تدريس‌ پرداخت‌ (حسينى‌، ١٤٩؛ اسنوي‌، همانجا) و سرانجام‌ در اثر ابتلا به‌ طاعون‌ درگذشت‌ (همانجا).
ابن‌ لبان‌ شعر نيز مى‌سروده‌ و يافعى‌ اشعار او را ستوده‌ است‌ (٣/٣٣٤) و نمونه‌اي‌ از اشعار وي‌ توسط سبكى‌ (٩/٩٥-٩٦)، ابن‌ اياس‌ (١(١)/٥٢٧) و داوودي‌ (٢/٨٢) نقل‌ شده‌ است‌. نقشبندي‌ (ص‌ ٥٤٤) نسخه‌اي‌ خطى‌ را در موزة عراق‌ معرفى‌ كرده‌ كه‌ دربردارندة اشعاري‌ از ابن‌ لبان‌ است‌.
تنها اثر چاپ‌ شدة ابن‌ لبان‌ رد معانى‌ الا¸يات‌ المشابهات‌ الى‌ معانى‌ الا¸يات‌ المحكمات‌ است‌ كه‌ در قاهره‌ در مطبعة المحمودية و نيز در بيروت‌ در ١٣٢٨ق‌ و بار ديگر به‌ كوشش‌ حافظ وهبه‌ در استانبول‌ در ١٣٣١ق‌/١٩١٣م‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌. همچنين‌ از كتاب‌ تفسير او كه‌ گويا در اواخر عمر آن‌ را شروع‌ كرده‌ و ناتمام‌ مانده‌ است‌ (نك: يافعى‌، همانجا) نسخه‌هايى‌ در كتابخانه‌هاي‌ سليمانية استانبول‌ و دارالكتب‌ قاهره‌ ؛ GAL,S,II/١٣٧) خديويه‌، ١/١٤١) موجود است‌ (براي‌ نسخة خطى‌ يك‌ اجازه‌ و يك‌ فتوا از او، نك: نموي‌، شم ١٥٨٨ ؛ ، GAL,S همانجا؛ قس‌: كوپريلى‌، ٢/٣٠٩؛ براي‌ ديگر آثار يافت‌ نشدة وي‌، نك: يافعى‌، همانجا؛ ابن‌ حجر، ٥/٦١).
مآخذ: ابن‌ اياس‌، محمد، بدائع‌ الزهور، به‌ كوشش‌ محمد مصطفى‌، قاهره‌، ١٤٠٢ق‌/ ١٩٨٢م‌؛ ابن‌ حجر عسقلانى‌، احمد، الدرر الكامنة، حيدرآباد دكن‌، ١٣٩٦ق‌؛ ابن‌ دقماق‌، ابراهيم‌، ترجمان‌ الزمان‌، نسخه‌ عكسى‌ موجود در كتابخانة مركز؛ ابن‌ رافع‌ سلامى‌، محمد، الوفيات‌، به‌ كوشش‌ صالح‌ مهدي‌ عباس‌ و بشار عواد معروف‌، بيروت‌، ١٩٨٢م‌؛ ابن‌ قاضى‌ شهبه‌، ابوبكر، طبقات‌ الشافعية، حيدرآباد دكن‌، ١٣٩٩ق‌/ ١٩٧٩م‌؛ ابن‌ كثير، البداية؛ اسنوي‌، عبدالرحمان‌، طبقات‌ الشافعية؛ به‌ كوشش‌ عبدالله‌ جبوري‌، بغداد، ١٣٩١ق‌؛ حسينى‌ دمشقى‌، محمد، «ذيول‌ العبر»، همراه‌ با العبر ذهبى‌، به‌ كوشش‌ محمد سعيد زغلول‌،بيروت‌، ١٤٠٥ق‌/١٩٨٥م‌؛ خديويه‌، فهرست‌؛ داوودي‌، محمد، طبقات‌ المفسرين‌، بيروت‌، ١٩٨٣م‌؛ سبكى‌، عبدالوهاب‌، طبقات‌ الشافعية الكبري‌، به‌ كوشش‌ محمود محمد طناحى‌ و عبدالفتاح‌ محمد حلو، قاهره‌، ١٣٨٤ق‌؛ شعرانى‌، عبدالوهاب‌، لواقح‌ الانوار، قاهره‌، ١٩٥٤م‌؛ صفدي‌، خليل‌، الوافى‌، به‌ كوشش‌ ددرينگ‌، استانبول‌، ١٩٤٩م‌؛ كوپريلى‌، خطى‌؛ مقريزي‌، احمد، السلوك‌، به‌ كوشش‌ محمد مصطفى‌ زياده‌، قاهره‌، ١٩٤٢م‌؛ نقشبندي‌، اسامه‌ ناصر وظمياء محمد عباس‌، مخطوطات‌ الادب‌ فى‌ المتحف‌ العراقى‌، كويت‌، ١٩٨٥م‌؛ يافعى‌، عبداالله‌، مرآةالجنان‌، حيدرآباد دكن‌، ١٣٩٠ق‌؛ يوسفى‌، موسى‌، نزهة الناظر، به‌ كوشش‌ احمد حطبط، بيروت‌، ١٩٨٦م‌؛ نيز:
,S; Nemoy, L., Arabic Manuscripts in the Yale University, New Haven, ١٩٥٦.
محمدهادي‌ مؤذن‌جامى‌
تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * زا
ن‌ * ٢ * زا