ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٢٤ - ادامۀ بحث در رواِیات طاِیفۀ چهارم

مِی‌باشد؛ چنان‌که بعداً اشاره خواهد شد، اِین تمام استدلال از ِیک جهت.

امّا از جهت دِیگر آنچه که از کتاب مستدرک از کتاب دعائم از حضرت امام جعفر بن محمّد علِیهماالسّلام رواِیت شده است که فرمودند:

ِیجتمِع القومُ ِیومَ الجمعة اذا کانوا خمسةً فصاعدًا، و إن کانوا أقلَّ من خمسةٍ لم ِیجتمِعوا.[١]

«وقتِی که مردم در روز جمعه از پنج نفر بِیشتر باشند براِی نماز جمعه اجتماع مِی‌کنند، و اگر کمتر از پنج نفر بودند اجتماع نکنند.»

به اطلاق خود دلالت بر وجوب تعِیِینِی نماز جمعه به مجرّد تحقّق اجتماع پنج نفر دارد؛ کما لا ِیخفِی.[٢]

طائفۀ پنجم: رواِیاتِی که دلالت دارند بر اِینکه در‌صورت اجتماع نماز جمعه و نماز عِید، ترک نماز جمعه و برگشت مردم به سوِی خانه و منازلشان به اذن امام علِیهالسّلام خواهد بود؛ از جملۀ آن، رواِیات زِیر است:

خبر اسحاق بن عمّار از حضرت امام صادق علِیهالسّلام از پدر بزرگوارشان امام باقر علِیهالسّلام:

أنَّ علِیّ بن أبِی‌طالب علِیه السّلام کان ِیقول:

«إذا اجتمع عِیدان للنّاس فِی ِیومٍ واحدٍ، فإنّه ِینبغِی للإمام أن ِیقولَ للنّاس فِی الخطبة الأُولِی: إنّه قد اجتمع لکم عِیدان فأنا أُصلِّیهما جمِیعاً، فمن کان مکانُه قاصِیاً فأحبَّ أن ِینصرف فقد أذِنت له.»[٣]

«حضرت امِیرالمؤمنِین علِی علِیهالسّلام مِی‌فرمودند:

”اگر روز جمعه با عِید فطر ِیا قربان مصادف گردد، سزاوار است که امام در

[١]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ٦، ص ١١.

[٢]. سابق بر اِین بِیان نمودِیم که بِین اِین اخبار و اخبارِی که دلالت بر وجوب دارند هِیچ‌گونه منافاتِی وجود ندارد. (منه عفِی عن جرائمه)

[٣]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ١٣٧، با قدرِی اختلاف.