ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٦٢ - صبِی و کبِیر و مسافر به چه کسِی اطلاق مِیشود؟

است؛ اگر‌چه آنان در غاِیت قدرت و تمکّن از سعِی و حضور در نماز جمعه باشند.[١]

عدم وجوب نماز جمعه در هواِی بارانِی

ظاهر آن است که وجوب نماز جمعه در هنگام بارش باران اگرچه موجب مشقّت نباشد ساقط مِی‌گردد؛ چنان‌که صحِیحۀ عبدالرّحمن از حضرت امام صادق علِیهالسّلام به آن دلالت دارد که فرمودند:

لا بأسَ بأن تَدَعَ الجمعةَ فِی المطر.[٢]

«اشکالِی نِیست که نماز جمعه در هنگام بارش باران ترک شود.»

صبِی و کبِیر و مسافر به چه کسِی اطلاق مِی‌شود؟

صبِی: اگر‌چه مراد از آن کسِی است که عرفاً او را صبِی محسوب مِی‌نماِیند؛ ـبنابراِین شامل کسِی که دوازده ساله باشد نمِی‌گردد چه رسد به کسِی که سنّ او نزدِیک به پانزده سال باشد ولِیکن مراد از ظاهر کلمۀ «صبِی» ـبه قرِینۀ رواِیاتِی که اباِی از تخصِیص داشته و دلالت مِی‌نماِیند بر اِینکه قلم تکلِیف بر کسِی که محتلم نگردِیده و سنّ او به پانزده سال نرسِیده جارِی نمِی‌گرددـ کسِی است که به ِیکِی از اِین دو حد نرسِیده باشد که اِین مسئله مورد اجماع قطعِی نِیز مِی‌باشد.

کبِیر: مراد شخصِی است که عمرِی بر او گذشته و آثار پِیرِی و ضعف بر او ظاهر گردِیده باشد؛ چنان‌که عرفاً به او پِیرمرد و شِیخ اطلاق گردد. و بعِید نِیست که عنوان شِیخ در زمان ما بر کسِی که عمر او به هشتاد سال رسِیده اطلاق گردد؛ امّا تفسِیر آن به پِیرمردِ از کارافتاده و زمِین‌گِیر و ناتوان ـچنان‌که مِی‌بِینِیـ بدون وجه خواهد بود.

مسافر: جماعتِی از فقها تصرِیح نموده‌اند که مراد از مسافر شخصِی است که شرعاً اِین عنوان بر او اطلاق مِی‌شود؛ فلذا از تحت اِین عنوان شخص مُقِیم و کثِیرالسّفر و کسِی که سفرش معصِیت بوده و کسِی که قصد اقامۀ ده روز در ِیک محل را داشته است و شخصِی که در قصد اقامه در ِیک محل، سِی روز تردِید دارد خارج مِی‌گردند.

[١]. اِین بِیان محلّ تأمّل و نظر مِی‌باشد. (منه عفِی عنه جرائمه)

[٢]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٤١.