ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٤٧ - بِیان کِیفِیّت بطلان درصورت مقارنه
فلذا اگر اِین فاصله بِین اِین دو مراعات نشود، چگونه مِیتوان صحّت آن دو را تصوّر نمود؟ پس بنابراِین مراد از صحّت، صحِیح بودن آن با قطع نظر از اِین شرط مِیباشد.
حال بعد از اِینکه اِین مقدّمه را دانستِی مِیگوِیِیم:
همانا ظاهر دو رواِیتِی که در صدر بحث گذشت عدم صحّت دو نماز جمعهاِی است که در کمتر از ِیک فرسخ تشکِیل مِیشود که دِیگر تفاوتِی ندارد که هر دو از لحاظ زمان مقارن بوده ِیا ِیکِی زودتر از دِیگرِی تشکِیل گردد؛ امّا بعد از وضوح بطلان نماز درصورت تقارن، بحث اِین است که هر دو نماز باطل مِیشوند ِیا اِینکه ِیکِی از آن دو بدون تعِیِین باطل مِیگردد.
بِیان کِیفِیّت بطلان درصورت مقارنه
ِیکِی از اساتِید ما ـمدّ ظلّهـ در مجلس درس مِیفرمود:
ممکن نِیست از اِین دو خبر، بطلان هر دو نماز جمعه را استفاده نمود؛ زِیرا مفهوم قول امام علِیهالسّلام:
«فإذا کان بِینَ الجماعتِین فِی الجمعة ثلاثةُ أمِیال، فلا بأس أن ِیجمَعَ [ِیُجَمِّعَ] هؤُلاء و ِیجمَعَ [ِیُجَمِّعَ]هؤلاء؛»[١]
اِین است که اگر بِین آن دو کمتر از ِیک فرسخ فاصله باشد در صحّت انعقاد و برگزارِی اِین دو نماز جمعه اشکال وجود دارد. ولِیکن ممکن است گفته شود در صحّت انعقاد ِیکِی از آن دو بدون تعِیِین اشکالِی نِیست که بهواسطۀ قرعه، آن نماز صحِیح مشخّص مِیگردد. و اِین مسئله نظِیر موردِی مِیباشد که شخصِی دو نفر را وکِیل قرار بدهد که هر کدام از آنها وکِیل او در عقد دو خواهر باشند؛ پس هر کدام از آنها ِیکِی از دو خواهر را در زمان واحد به عقد او درآورند که در اِین مورد فقها حکم به صحّت ِیکِی
[١]. الکافِی، ج ٣، ص ٤١٩. ترجمه:
«وقتِی که بِین دو جماعت ِیک فرسخ فاصله بود، اشکال ندارد که هر کدام جداگانه نماز را اقامه نماِیند.»