ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٧٦ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

مثلُک ِیهلِک و لم ِیُصلِّ فرِیضةً فرَضَها الله! قال: قلتُ: کِیف أصنَع؟ قال: صلّوا جماعةً. ِیعنِِی الجمعة.[١]

«[اِی عبدالملک] همانند توِیِی هلاک مِی‌شود چرا که نماز جمعه‌اِی را که خداوند بر تو واجب کرده بجا نمِی‌آورِی! گفت: عرض کردم:چه کنم؟ حضرت فرمودند: نماز را به جماعت بخوانِید. منظور حضرت نماز جمعه بود.»

در خبر عمر بن حنظلة آمده است که:

قلتُ لأبِی‌عبدالله علِیه السّلام: القنوتُ ِیوم الجمعة؟ فقال: أنت رسولِی إلِیهم فِی هذا. إذا صلِّیتم فِی جماعة ففِی الرّکعة الأُولِی، و إذا صلِّیتم وحدانًا ففِی الرّکعةِ الثّانِیة.[٢]

«از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام از کِیفِیّت قنوت در نماز روز جمعه سؤال کردم، حضرت فرمودند: تو در اِین مسئله، رسول و فرستادۀ من به سوِی اصحاب هستِی. وقتِی که نماز ظهر جمعه را به جماعت خواندِید قنوت در رکعت اوّل مِی‌باشد [در صورت اقامۀ نماز جمعه] و هنگامِی که به فُرادِیٰ بجا آوردِید در رکعت دوّم.»

در کتاب دعائم الإسلام از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام مطالبِی نقل است تا مِی‌رسد به اِینجا که حضرت فرمودند:

ِیجتمع[٣] القومُ ِیومَ الجمعة إذا کانوا خمسةً فصاعدًا، و إن کانوا أقلَّ من خمسةٍ لم ِیجتمعوا.[٤]و[٥]

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٣٩؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣١٠.

[٢]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ١٦، وسائل الشِّیعة، ج ٦، ص ٢٧١.

[٣]. خ ل: ِیجمّع.

[٤]. خ ل: فلا جمعة علِیهم (بنا بر نسخۀ موجود از دعائم الإسلام).

[٥]. دعائم الإسلام، ج ١، ص ١٨١، با قدرِی اختلاف؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ٦، ص ١١ (به نقل از دعائم الإسلام).