ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩٩ - طاِیفۀ اوّل رواِیاتِی که بر عدم انعقاد ِیا عدم وجوب نماز جمعه در صورت عدم وجود خطِیب دلالت دارند

فصل دوّم: ادلّۀ اختصاصِی قائلِین به حرمت

قائلِین به حرمت به چند طاِیفه از رواِیات استدلال نموده‌اند:

طاِیفۀ اوّل: رواِیاتِی که بر عدم انعقاد ِیا عدم وجوب نماز جمعه در صورت عدم وجود خطِیب دلالت دارند

طاِیفۀ اوّل: رواِیاتِی که بر عدم انعقاد ِیا عدم وجوب نماز جمعه مگر در صورت حضور و وجود خطِیب دلالت دارد، از جمله رواِیات:

صحِیحۀ محمّد بن مسلم از حضرت امام باقر علِیهالسّلام ِیا حضرت امام صادق علِیهالسّلام که فرمودند:

سألتُه عن أُناسٍ فِی قرِیةٍ، هل ِیُصلّون الجُمُعةَ جماعةً؟ قال: «نعم ِیُصلّون أربعاً إذا لم ِیکن مَن ِیخطُب.»[١]

در صحِیحۀ فضل بن عبدالملک نقل است:

سمِعت أباعبدالله علِیه السّلام ِیقول: «إذا کان قومٌ فِی قرِیةٍ صلّوا الجُمُعةَ أربعَ رکعاتٍ؛ فإن کان لهم من ِیخطُب بهم، جمَعوا إذا کانوا خمسةَ نفرٍ. و إنّما جُعلت رکعتِین لمکان الخطبتِین.»[٢]

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٣٨. ترجمه:

«آِیا افرادِی که در روستا سکونت دارند آِیا مِی‌توانند نماز ظهر را به جماعت در وقت نماز جمعه اقامه کنند؟ حضرت فرمودند: بله! اگر کسِی نباشد که خطبه را بخواند، نماز ظهر را اقامه کنند.»

[٢]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٣٨، با قدرِی اختلاف؛ الوافِی، ج ٨، ص ١٢٢؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٧. ترجمه:

«از حضرت امام صادق علِیهالسّلام شنِیدم که فرمودند: ”وقتِی که قومِی در قرِیه‌اِی سکونت دارند باِید نماز ظهر جمعه را چهار رکعت بخوانند؛ امّا اگر در مِیان اِیشان کسِی باشد که بتواند خطبه بخواند ـدر‌صورتِی‌که پنج نفر باشندـ افراد براِی نماز جمعه جمع شوند. و نماز جمعه به جهت وجود دو خطبه در آن (که دو رکعت محسوب مِی‌شوند)، دو رکعت قرار داده شده است.“»