ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩٤ - وجه دوّم و اشکال آن

امام خاص و منصوب نباشد، هر‌آِینه اجتماع و اقامۀ نماز جمعه در محلّ سکونت بر افرادِی که از محلّ اقامۀ آن دور هستند واجب خواهد بود و صحِیح نِیست که اِین اخبار را بر اِین مطلب حمل کنِیم که نماز جمعه به دلِیل عدم وجود حدّاقل افرادِی که نماز با آنان اقامه مِی‌گردد (مثلاً پنج نفر) ساقط مِی‌شود؛ چرا‌که اِین فرض بعِید بوده و تنزِیل اطلاق اخبار بر آن صحِیح نمِی‌باشد.

اشکال بر وجه دوّم: مراد از «بعد الفرسخِین» فاصله‌اِی نِیست که شخص نسبت به نماز جمعه‌اِی که با‌لفعل منعقد شده داشته باشد؛ چرا‌که واضح است که بعد از تشکِیل اِین نماز جمعه دِیگر مجالِی براِی سعِی به سوِی آن وجود نخواهد داشت؛ بلکه مراد از آن ِیا فاصله نسبت به مکانِی است که ممکن است نماز جمعه در آن منعقد گردد و ِیا فاصله نسبت به مکانِی است که اگر بنا شود نماز جمعه‌اِی منعقد گردد در آن مکان خواهد بود.

و بنا بر هر دو تقدِیر اِین رواِیات بر سقوط نماز جمعه نسبت به کسِی که تا محلّ انعقاد با‌لفعل آن دو فرسخ فاصله دارند دلالت نمِی‌کنند؛ زِیرا که بنا بر تقدِیر اوّل اگر نماز جمعه در نقطه‌اِی منعقد شده باشد، امکان نماز جمعۀ دِیگرِی در فاصلۀ سه مِیلِی [ِیک فرسخِی] ِیا بِیشتر از آن وجود دارد؛ پس باِید فاصله نسبت به مکانِی که امکان انعقاد نماز در آن وجود دارد ملاحظه گردد.

بر اِین اساس مِی‌گوِیِیم: هنگامِی که نماز جمعه در مکانِی از شهر منعقد شد؛ به طور مثال کسانِی که فاصلۀ آنان تا اِین نماز جمعه دو فرسخ باشد اگر شراِیط نماز جمعه از عدد و حضور خطِیب براِی آنان فراهم باشد، پس انعقاد نماز جمعه در اِین محل نِیز ممکن خواهد بود، پس دِیگر فاصله و دورِی آنان تا نماز جمعه‌اِی که انعقاد آن ممکن است بر آنان صدق نخواهد کرد. بله! اگر شراِیط نماز جمعه براِی آنان حاصل نبود فاصله براِی آنان صادق خواهد بود.

و به عبارت دِیگر: رواِیات دلالت بر سقوط نماز جمعه نسبت به کسِی دارد