ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٤٥ - مراد از صحّت در عبادات

عندِی إلّا بمنزلة الجُدُر.»[١]

«از حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام راجع به حکم شرکت در جماعت مخالفِین سؤال کردم؛ حضرت در جواب فرمودند: ”آنان در نزد من به منزلۀ دِیوارهاِیِی بِیش نِیستند.“»

فرع اوّل: اگر امام جمعه به عنوان مثال قرائت سوره را واجب نداند و نماز را بدونسوره اقامه نماِید، براِی شخصِی که سوره را در نماز واجب مِی‌داند جاِیز نِیست نماز جمعۀدِیگرِی منعقد نماِید؛ اگر‌چه اقتداِی به او براِی اِین شخص جاِیز نمِی‌باشد، و اِین به خاطر آن است که نماز جمعۀ اقامه شده توسّط او از لحاظ ظاهر شرع صحِیح و مجزِی مِی‌باشد.

بنابراِین اخبار و رواِیاتِی که دلالت مِی‌کند بر عدم جواز انعقاد نماز جمعۀ دِیگر در‌صورتِی‌که نماز جمعۀ صحِیحِی منعقد شده باشد، شامل آن خواهد شد.[٢]

و اِین مسئله مانند سقوط اذان و اقامه از کسِی است که مِی‌خواهد نماز خود را فُرادِیٰ در محلِّی که نماز جماعت منعقد شده بخواند؛ زِیرا که سقوط اذان و اقامه دائرمدار صحّت نماز جماعت نزد مصلِّین بوده، نه نزد کسِی که مِی‌خواهد فرادِیٰ نماز بخواند.

ولِیکن در مانحنفِیه، شخصِی که نماز جمعه را به خاطر ترک سوره توسّط

[١]. الکافِی، ج ٣، ص ٣٧٣.

[٢]. اِین بِیان مورد تأمّل و نظر مِی‌باشد؛ زِیرا منع از انعقاد نماز جمعۀ دِیگر توسّط کسِی که سوره را واجب مِی‌داند همانا به جهت امکان انجام و اتِیان واجب به‌واسطۀ اقتدا به اِین امامِی است که سوره را واجب نمِی‌داند، و امّا در صورت عدم جواز اقتدا به چنِین امامِی از ِیک طرف و وجوب اطلاقِی نماز جمعه از طرف دِیگر، دِیگر اشکالِی در انعقاد و اقامۀ نماز جمعه توسّط کسانِی که سورۀ کامل را در نماز واجب مِی‌دانند نخواهد بود. بله! ممکن است گفته شود بر امام جمعه‌اِی که سوره را واجب نمِی‌داند واجب است که سوره‌اِی کامل را در نماز بِیاورد تا رعاِیت ادلّه و مأمومِین را بنماِید؛ فتذّکر! (منه عفِی عن جرائمه)