ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩٢ - دلِیل چهارم رواِیات

بلکه مِی‌گوِیِیم: اخبار و رواِیات بر عدم شرطِیّت نصب دلالت مِی‌نماِیند.

ثانِیاً: سرزنش و تشنِیع شِیعه بر عامّه در‌ صورتِی صحِیح است که خود اِین مسئله بِین شِیعِیان اختلافِی نباشد امّا در ‌صورت اختلاف، چگونه مِی‌توانند عامّه را مورد سرزنش قرار داده درحالِی‌که جماعتِی بلکه اکثرِیّت آنان قائل به شرطِیّت بوده و به تعبِیر دِیگر؛ اگر تشنِیع از جانب قائلِین به اشتراط باشد، غِیر معقول بوده و در حقِیقت تشنِیع خودشان خواهد بود و اگر از طرف قائلِین به عدم اشتراط باشد، تشنِیع اصحاب و برادران اِیمانِی و هم‌مذهب خود خواهد بود.

دلِیل چهارم: رواِیات

دلِیل چهارم: رواِیات

اِین رواِیات بر چند گروه مِی‌باشند:

گروه اوّل: اشتراط وجوب نماز جمعه به حدّاکثر دو فرسخ فاصله.

اخبارِی که دلالت دارند نماز جمعه بر کسانِی واجب بوده که فاصلۀ آنان از محلّ برگزارِی آن کمتر از دو فرسخ باشد و از کسانِی که بِیش از دو فرسخ با آن فاصله دارند ساقط مِی‌باشد.

ِیکِی از آن رواِیات صحِیحۀ محمّد بن مسلم است که از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام دربارۀ نماز جمعه سؤال مِی‌کند که حضرت در پاسخ فرمودند:

تَجِب علِی مَن کان منها علِی رأسِ فرسخَِینِ؛ فإن زاد علِی ذلک فلِیس علِیه شِیءٌ.[١]

«نماز جمعه بر کسِی که تا دو فرسخ از محلّ اقامۀ آن فاصله دارد واجب است؛ پس اگر فاصله بِیشتر باشد چِیزِی بر عهدۀ او نِیست.»

ِیکِی دِیگر از رواِیات خبر فضل بن شاذان از حضرت امام رضا علِیهالسّلام است که فرمودند:

إنّما وجَبتِ الجُمُعةُ علِی من ِیکون علِی فرسخِین لا أکثر.[٢]

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٤٠.

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٨.