ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢١٩ - احتمالات چهارگانه در مفادّ موثّقۀ ابنبکِیر

لِیس علِی أهلِ القُرِی جُمُعةٌ و لا خروجٌ فِی العِیدَِینِ.[١]

«حکمِی بر وجوب نماز جمعه براِی اهالِی قرِی و حرکت به سوِی نماز عِیدِین (فطر و قربان) نِیست.»

کِیفِیّت استدلال به اِین رواِیات از منظر قائلِین به حرمت و پاسخ آنها

قائلِین به حرمت به اِین نحوه استدلال نموده‌اند که اگر نماز جمعه مشروط به وجود منصوب از جانب امام علِیهالسّلام نباشد، بنابراِین لازم است که اهل قُرِی نماز جمعه را اقامه نماِیند؛ همان‌گونه که نماز جماعت را در اِیّام دِیگر بر‌پا مِی‌دارند، و اِینکه گفته شود سقوط نماز جمعه از اهل قرِی به جهت احتمال عدم وجود امام جماعت در مِیان آنان باشد بسِیار ضعِیف است؛ بلکه اگر نماز جمعه بر آنان وجوب تعِیِینِی داشته تحصِیل صفات ائمّۀ جماعت براِی آنان واجب کفاِیِی بوده و همانند واجبات کفاِیِی دِیگر ضرورت تحقّق آن در خارج روشن مِی‌باشد.

همان‌گونه که قبلاً متذکّر شدِیم مراد از امام جمعه هر کسِی که بتواند متصدِّی امامت جماعت گردد نمِی‌باشد؛ بلکه علاوه بر حائز بودن شراِیط امام جماعت باِید خطِیب، ناطق، واعظ، عالم به امور، خبِیر به جاِیگاه و موارد امر به معروف و نهِی از منکر و ارشاد مردم به مصالح دنِیوِیّه و اخروِیّۀ آنان باشد، و چنِین فردِی غالباً با اِین خصوصِیّات در قرِیه‌ها ِیافت نمِی‌شود.[٢]

و آنچه اِین مطلب را تأِیِید نموده و تو را به مقصود ما هداِیت مِی‌نماِید صحِیحۀ محمّد بن مسلم از حضرت امام باقر علِیهالسّلام ِیا حضرت امام صادق

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٤٨.

[٢]. ظاهراً مراد از جملۀ «مَن ِیخطُب» شخصِی است که قادر بر وعظ و ارشاد و بِیان مصالح جامعه و احکام و وظاِیف مردم بوده نه اِینکه مراد از آن شخص عالم فقِیه سِیاستمدار متضلّعِی باشد که نسبت به اخبار عالَم آگاه و خبِیر است؛ چرا‌که چنِین خطِیبِی بسِیار نادرالوجود است.

بنابراِین مقصود امام علِیهالسّلام از اِین عبارت، وجود فردِی است که قادر بر اِیراد خطبه باشد و چنِین شخصِی هم غالباً در قرِیه‌ها وجود ندارد؛ ولِی افرادِی که بتواند متصدِّی امامت جماعت شوند ـبه جهت آنکه غِیر از صفت عدالت امر دِیگرِی در آن مدخلِیّت نداردـ بسِیار هستند؛ فتنبّه! (منه عفِی عن جرائمه)