ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٦٣ - اشکال بِین وجوب نماز جمعه و تمام بودن نمازهاِی ِیومِیّه ملازمت وجود دارد

ولِیکن اِین تفسِیر بدون دلِیل بوده؛ زِیرا عنوان سفر ِیک حقِیقت شرعِیّه[١] نمِی‌باشد، بلکه مراد از سفر آن حقِیقتِی است که عرف آن را سفر محسوب نماِید و وقتِی به قِیود پنج‌گانه‌اِی که در محلّ خود ذکر شده مقِیّد گردد، موجب قَصر نماز خواهد شد.

پس در هر صورتِی که دلِیل بر تقِیِید اِین عنوان بخصوصه دلالت نماِید، موجب تقِیِید آن گردِیده و الاّ در آن مورد به اطلاق عنوان مسافر تمسّک مِی‌گردد. بنابراِین کسِی که در مسِیر رفت و ِیا در مسِیر رفت و برگشت هفت فرسخ را طِی نماِید چون عنوان مسافر بر او صدق مِی‌نماِید، نماز جمعه از وِی ساقط مِی‌گردد.

به خلاف شخصِی که در مدّت ده روز ِیا بِیشتر هشت فرسخ را طِی نموده باشد؛ به اِین نحو که هر روز مقدار کمِی از مسِیر را طِی نموده و سپس زمان طولانِی در آن محل توقف نموده باشد که گرچه سفر او سفر شرعِی بوده ولِیکن سعِی و حرکت بر او به سوِی نماز جمعه واجب خواهد بود؛ زِیرا عنوان مسافر بر او اطلاق نمِی‌شود.[٢]

و هم‌چنِین نماز جمعه از شخصِی که سفر او معصِیت است و کسِی که در ِیک محل قصد ده روز اقامت مِی‌کند نِیز به جهت اطلاق مسافر بر آنان ساقط مِی‌گردد؛ امّا شخصِی که سِی روز در قصد اقامت در ِیک محل متردّد باشد، صدق عنوان مسافر بر او به سبب اختلاف احوال و خصوصِیّات مختلف خواهد بود.

و هم‌چنِین شخص مسافرِی که در ِیکِی از اماکن چهارگانه‌اِی که قصر و اتمام در آنها جاِیز است باشد، نماز جمعه از او ساقط مِی‌گردد؛ چه نمازهاِی ِیومِیّۀ خود را به‌صورت اتمام و ِیا قصر بخواند.

اشکال: بِین وجوب نماز جمعه و تمام بودن نمازهاِی ِیومِیّه ملازمت وجود دارد

[١]. بلکه باِید گفت: عنوان سفر، خود داراِی حقِیقت شرعِیه بوده؛ زِیرا اِین عنوان در دِیگر ابواب فقهِی مانند نماز و غِیر آن آمده است. (منه عفِی عن جرائمه)

[٢]. بلکه سعِی براِی نماز جمعه بدون هِیچ شبهه‌اِی از او ساقط است. (منه عفِی عن جرائمه)