ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٣ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

هستند و کسِی که منتظر نماز باشد، در حال نماز است و نمازش در حکم تمام است.

دِیگر آنکه: نماز با امام به جهت علم و دانش و فهم در دِین و عدل و فضلش، أتم و أکمل است.

و هم‌چنِین آنکه: جمعه، عِید است و نماز عِید دو رکعت است و چون دو خطبه نِیز دارد دِیگر قصر نخواهد بود.

و اگر از علت تشرِیع خطبه سؤال شود گفته مِی‌شود: روز جمعه روز حضور و اجتماع مردم است؛ پس خداوند خواسته است که امِیر[١] براِی موعظه و ترغِیب آنان به اطاعت پروردگار، و بِیمدادن از معصِیتش، و واقف نمودن آنان بر آنچه که مصلحت دِین و دنِیاِیشان مِی‌بِیند؛ وسِیله و فرصتِی داشته باشد و آنان را از اتّفاقاتِی که در اطراف و اکناف به وقوع پِیوسته و براِیشان منفعت ِیا مضرّت دارد آگاه سازد.»

فلذا حاکم مسلمِین باِید خودش شخصاً خطبه‌ها را اِیراد نموده و نماز را اقامه نماِید و نباِید صرفاً براِی اقامۀ نماز بدون اِیراد خطبه‌ها حاضر گردد و نباِید غِیر از امام و حاکم، اشخاصِی مانند ائمّۀ جماعات متصدِّی اقامۀ نماز جمعه گردند.

و همانا نماز جمعه در دو خطبه قرار داده شده است تا ِیکِی مختص به حمد و ثناِی حضرت حق و تمجِید و تقدِیس خداِی عزّوجلّ و دِیگرِی دربرگِیرندۀ بِیان حوائج، نِیازها، اتمام حجّت، انذار، دعا و تعلِیم آنچه را که از اوامر الهِی در مواردِی که صلاح و فساد امّت را در پِی دارد، باشد.

سماعه در رواِیت موثّقۀ خود نقل مِی‌کند که از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام راجع به نماز روز جمعه پرسِیدم:

فقال: أمّا مع الإمام فرکعتان؛ و أمّا من صلِّی وحدَه فهِی أربعُ رکعاتٍ و إن صلّوا جماعة.[٢]

[١]. در علل الشّراِیع و عِیون اخبار الرّضا علِیه السّلام به جاِی لفظ امِیر، لفظ امام آمده است.

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣١٤.