ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٨٦ - قول اوّل حرمت نماز جمعه

لِینتهِِیَنّ أقوامٌ عن ودعِهم الجُمعات، أو لَِیختمنّ اللهُ علِی قلوبِهم؛ ثمّ لِیکونُنّ من الغافلِین.[١]

«آنان که نماز جمعه را ترک ‌کرده‌اند؛ ِیا از عمل خوِیش دست بر‌داشته و در نماز جمعه حضور ِیابند، و ِیا اِینکه خداوند بر دل‌هاِی آنان مهر زده و در زمرۀ غافلِین قرار مِی‌گِیرند.»

بِیان اقوال چهارگانه در حکم مسئلۀ نماز جمعه

آراِی اِین فقها در زمان عدم حضور امام ِیا فرد منصوب از جانب حضرت بر چهار قول قرار گرفته است.

قول اوّل: حرمت نماز جمعه

قول اوّل: حرمت نماز جمعه: اقامۀ نماز جمعه اگر به‌واسطۀ امام ِیا فرد منصوب از طرف حضرت نباشد حرام است، و در اِین حکم فرقِی بِین زمان حضور امام و عدم اقتدار حضرت در اقامۀ نماز و بِین زمان غِیبت نخواهد بود.

اِین قول ظاهر عبارت شِیخ طوسِی ـقدّس سرّهـ در کتاب خلاف[٢] بوده و از سلاّر،[٣] ابن‌ادرِیس،[٤] کاشف اللّثام،[٥] شِیخ ابراهِیم قطِیفِی،[٦] شِیخ سلِیمان بن أبِی‌ظبِیه،[٧] علاّمه در باب جهاد کتاب التّحرِیر[٨] و باب صلاة کتاب المنتهِی[٩] تصرِیح به آن حکاِیت شده است.

هم‌چنِین حکاِیت شده است که ظاهر عبارت سِیّد مرتضِی در أجوبۀ مسائل

[١]. الوافِی، ج ٨، ص ١١٢٥؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٢، با قدرِی اختلاف.

[٢]. الخلاف، ج ١، ص ٦٢٦، مسئلۀ ٣٩٧.

[٣]. ‌المراسم العلوِیّة و الأحکام النّبوِیّة فِی الفقه الإمامِیّة، ص ٢٦١.

[٤]. السّرائر الحاوِی لتحرِیرِ الفتاوِی، ج ١، ص ٣٠٢.

[٥]. کشف اللّثام و الإبهام عن قواعد الأحکام‌، ج ٤، ص ٢٢٢.

[٦]. مفتاح الکرامة، ج ٨، ص ٢٠٥.

[٧]. همان.

[٨]. تحرِیر الأحکام الشّرعِیّة على مذهب الإمامِیّة، ج ٢، ص ٢٤٣.

[٩]. منتهى المطلب فِی تحقِیق المذهب، ‌ج ٥، ص ٣٣٦.