ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٠٨ - تحقِیقِی در مورد سند کتاب دعائم الإسلام

و جواب از استدلال به اِین رواِیت از مطالب گذشته روشن است، علاوه بر اِینکه مِی‌توان ادّعا نمود که ظهور کلمۀ «امام» در معناِی لُغوِی‌اش به قرِینۀ رواِیت دِیگر دعائمالإسلام اقوِی مِی‌باشد که اِین رواِیت در مستدرک الوسائل از دعائمالإسلام از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام نقل شده است که فرمودند:

لا جُمُعةَ إلّا مع إمامٍ عدلٍ تقِیٍّ.[١]

و از امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام نِیز نقل شده است که فرمودند:

لا ِیصِحُّ الحکمُ و لا الحدودُ و لا الجُمُعةُ إلّا بإمامٍ عدلٍ.[٢]

زِیرا ظهور در اِین رواِیت از کلمۀ «عدل» در کلام امام علِیهالسّلام اِین است که «عدل» براِی لفظ امام صفت بوده، نه اِینکه مضافٌ الِیه باشد. و روشن است که «امام عدل» در مقام توصِیف در قِبال «امام فسق» مِی‌باشد؛ بنابراِین وقتِی که «امام عدل» به‌صورت اضافه ذکر گردد، مراد «امام معصوم» خواهد بود و اگر به‌نحو توصِیفِی ذکر شود، مراد «امام عادل غِیر فاسق» خواهد بود.[٣]

و آنچه از اِین رواِیت ظاهر است اِین است که «امام عدل» به نحو توصِیفِی استعمال شده نه به‌نحو اضافِی؛ خصوصاً با توجّه به آمدن لفظ «تقِی» بعد از لفظ«عدل» روشن مِی‌گردد که آن صفت بعد از صفت مِی‌باشد؛ کمالاِیخفِی.

بله! در رواِیت سوّم دعائم الإسلام ـکه اِین رواِیت در مستدرک نِیز از دعائمالإسلام از حضرت أبِی‌جعفر امام محمّد بن علِیّ الباقر علِیهماالسّلام نقل شده است که فرمودند: تجِب الجُمُعةُ علِی مَن کان منها علِی فرسخِینِ إذا کان الإمامُ

[١]. دعائم الإسلام، ج ١، ص ١٨٢؛ مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ٦، ص ١٣. ترجمه:

«نماز جمعه‌اِی نِیست مگر با امامِی عادل و پرهِیزگار.»

[٢]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل, ج ٦, ص ١٣، با قدرِی اختلاف. ترجمه:

«قضاوت و اقامۀ حدود و نماز جمعه صحِیح نِیست مگر با امامِی عادل.»

[٣]. در اِینجا فرقِی بِین توصِیف و اضافه ظاهراً نبوده؛ زِیرا که مضافٌ الِیه در اِینجا مانند وصف مِی‌باشد. (منه عفِی عن جرائمه)