ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٤٦ - مراد از صحّت در عبادات

امام جمعه باطل مِی‌داند باِید نماز جمعۀ دِیگرِی را در فاصلۀ ِیک فرسخِی ِیا بِیشتر ـدر‌صورت اجتماع شراِیط از جهت تعداد و وجود شخص خطِیبـ منعقد نماِید، و در‌صورت عدم اجتماع شراِیط، تکلِیف او نسبت به نماز جمعه ساقط شده و باِید نماز ظهر را به‌صورت فرادِیٰ اقامه نماِید.

و حکم اِین فرع بر خلاف موردِی است که امام جمعه بعضِی از أجزاء و شراِیطِی که حدِیث «لا تُعاد» شامل آنها نمِی‌گردد را به جهت فراموشِی بجا نِیاورده باشد؛ مثلاً اگر امام نسِیاناً بدون وضو ِیا پشت به قبله و ِیا بدون رکوع مشغول اقامۀ نماز گردِید، نماز او از جهت ظاهر شرع باطل بوده و در اِین حکم تفاوتِی بِین علم اِین شخص به نسِیان امام جمعه ِیا عدم آن وجود ندارد؛ پس در اِین‌صورت انعقاد نماز جمعۀ دِیگر براِی اِین شخص اشکالِی نخواهد داشت.

امّا اگر امام أجزاء و شراِیطِی که مشمول حدِیث «لا تُعاد» است را فراموش کند، نماز او در واقع صحِیح بوده و انعقاد نماز جمعۀ دِیگر جاِیز نمِی‌باشد.

فرع دوّم: بدان که اگر تو امام جمعه را فاسق بدانِی درحالِی‌که نمازگزاران او را عادل مِی‌دانند، انعقاد نمازجمعۀ دِیگر براِی تو جاِیز نمِی‌باشد؛ زِیرا که عدالت امام از شراِیط واقعِی صحّت نماز جماعت نبوده، بلکه به عنوان شرط علمِی اخذ شده است؛ بنابراِین اگر چهار نفر که معتقد به عدالت او هستند به او اقتدا نماِیند، اِین نماز جمعه صحِیحاً منعقد شده است؛ زِیرا که نماز جمعه حدّاقل با حضور پنج نفر تشکِیل و منعقد مِی‌گردد.[١]

فرع سوّم: همانا مراد و مقصود از عدم امکان انعقاد دو نماز جمعۀ صحِیح در فاصلۀ کمتر از ِیک فرسخ، اقامۀ دو نماز جمعه که از همۀ جهات صحِیح باشد نِیست؛ زِیرا که ِیکِی از شراِیط صحّت، فاصلۀ ِیک فرسخِی آن دو از ِیکدِیگر است؛

[١]. در متن عبارت، اضطراب و تشوِیشِی مشاهده مِی‌شود. (منه عفِی عن جرائمه)