ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٠ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

علِیهالسّلام راجع به نماز جمعه سؤال کردم، اِیشان فرمودند:

تجِب علِی من کان منها علِی رأسِ فرسخِین؛ فإن زاد علِی ذلک فلِیس علِیه شِیءٌ.[١]

«بر کسِی که تا دو فرسخ از محلّ اقامۀ آن فاصله دارد واجب است؛ پس اگر فاصله بِیشتر باشد چِیزِی بر عهدۀ او نِیست.»

حفص بن غِیاث از حضرت امام صادق علِیهالسّلام از پدر بزرگوارشان حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام نقل مِی‌کند که حضرت فرمودند:

لِیس علِی أهل القُرِی جمعةٌ و لا خروجٌ فِی العِیدِینِ.[٢]

«نماز جمعه و خروج براِی اقامۀ نماز عِید فطر و قربان بر اهل روستاها واجب نِیست.»

صحِیحۀ محمّد بن مسلم از حضرت امام باقر ِیا حضرت امام صادق علِیهماالسّلام مِی‌باشد که مِی‌گوِید:

سألتُه عن أُناس فِی قرِیة، هل ِیُصَلّون الجمعةَ جماعةً؟ قال: نعم، ِیُصلّون أربعًا إذا لم ِیکُن مَن ِیخطُب.[٣]

از حضرت سؤال نمودم:«آِیا افرادِی که در روستا سکونت دارند، مِی‌توانند نماز ظهر را به جماعت در وقت نماز جمعه اقامه کنند؟ حضرت فرمودند: بله! اگر کسِی نباشد که خطبه را بخواند، نماز ظهر را چهار رکعت اقامه نماِیند.»

در صحِیحۀ فضل بن عبدالملک نقل است:

سمِعتُ أباعبدالله علِیه السّلام ِیقول: إذا کان قومٌ فِی قرِیة صلّوا الجمعةَ أربعَ رکعات؛ فإن کان لهم من ِیخطُب بهم، جمَعوا إذا کانوا خمسة نفر. و إنّما جُعلتْ رکعتِینِ لمکان الخطبتِینِ.[٤]

«از حضرت امام صادق علِیهالسّلام شنِیدم که فرمودند: وقتِی که قومِی در

[١].تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٤٠؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٩.

[٢]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٤٨؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٧.

[٣]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٣٨؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٦.

[٤]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٣٨؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٧.