ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٧٥ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

کمانِی ِیا عصاِیِی تکِیه کند و بِین دو خطبه مقدارِی نشسته و با صداِی بلند و جَهر به صوت، قرائت را انجام دهد و در رکعت اوّل از دو رکعت نماز، قبل از رکوع قنوت بگِیرد.»

در صحِیحه از زراره نقل شده است:

حثَّنا أبو‌عبدالله علِیه السّلام علِی صلاةِ الجمعة حتِّی ظننتُ أنّه ِیرِید أن نأتِِیَه، فقُلت له: نغدُو علِیک؟ فقال: لا! إنّما عنَِیتُ عندَکم.[١]

«حضرت امام صادق علِیهالسّلام آن‌قدر ما را به نماز جمعه ترغِیب و سفارش کردند که من گمان کردم آن حضرت مِی‌خواهند که ما براِی اقامۀ نماز جمعه خدمت اِیشان مشرّف شوِیم، لذا به حضرت عرض کردم: (براِی اقامۀ نماز جمعه) فردا صبح خدمت شما برسِیم؟ حضرت فرمودند: خِیر! منظور من برگزارِی نماز جمعه بِین خودتان بود.»

در صحِیحه، زراره از حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام سؤال مِی‌نماِید:

علِی من تجِب الجمعةُ؟

نمازجمعه بر چه کسانِی واجب است؟

قال: تجبُ علِی سبعةِ نفرٍ من المسلمِین، و لا جمعةَ لأقلَّ من خمسةٍ أحدُهم الإمام؛ فإذا اجتمع سبعةٌ و لم ِیخافوا أمَّهم بعضُهم و خطَبهم.[٢]

حضرت فرمودند:«بر هفت نفر از مسلمانان نماز جمعه واجب مِی‌شود و درصورتِی‌که کمتر از پنج نفر باشند که ِیکِی از آنان امام است نماز جمعه‌اِی ندارند؛ پس هنگامِی که هفت نفر [که ِیکِی از آنان امام باشد] بدون خوف و ترسِی اجتماع کردند، ِیکِی از آنان امامت را بر عهده گرفته و براِیشان خطبه مِی‌گوِید.»

ابن‌بکِیر از زراره و او ازعبدالملک نقل مِی‌کند، حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام به او فرمودند:

[١]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢٣٩؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٩.

[٢]. من لا ِیحضره الفقِیه، ج ١، ص ٤١١؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٣٠٤.