ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٣ - شراِیط حِیازت مسائل حکومتِی از منظر مصنّف (قدّس سرّه)

فعلوا بالدِّین و الدّنِیا و ضلّوا و أضلّوا و هلکوا و أهلکوا ...؛[١] و چه بر سر دِین و دنِیاِی مردم آوردند و گمراه شدند و گمراه کردند و هلاک شدند و هلاک کردند!

پس چقدر فرق است بِین آن کسِی که نماز جمعه را مربِّی نفوس و مهذّب اخلاق ومحرّک به سمت فعلِیّت‌ها و غاِیات کمالِیّه و حِیاتبخش ارواح پژمرده و روشنِیبخش چشمان رمدآلود و نورانِیکنندۀ قلوب و افکار مِی‌بِیند؛ با آن کسِی که نماز جمعه را چِیزِی جز اشتغال به مسائل سِیاسِی و اجتماعِی ندِیده و به غِیر از اِین منظر پَست و سخِیف به آن نمِی‌نگرد. اِین است رأِی و عقِیده و ممشاِی اِین افراد در تمام افکار و روش‌ها و عملکردها و تلاش‌ها و حرکاتشان، تا جاِیِی که شنِیده‌ام از بعضِی از آنها که مِی‌گفت:

«اصل در اقامۀ عزادارِی ائمّه علِیهمالسّلام خصوصاً در اِیّام عاشورا‌ و حضور مردم در قالب دسته‌هاِی عزادارِی فقط همان اجتماع و راهپِیماِیِی است، خواه همراه با آن عزادارِی بشود ِیا نشود.»

فِیاللأسف‌ بر اِین تفکّر پَست و مُهلک و نابودکنندۀ روح تشِیّع و ولاِیت در مِیان امّت و منحرفکنندۀ ملّت از مسلک و روش ائمّه علِیهمالصّلاة و السّلام.

صاحبان اِین تفکّر از اِین حقِیقت غافلند که حقِیقت شرِیعت و قوام و اصل و

[١]. پِیش‌نوِیس قانون اساسِی در اواخر کتاب وظِیفۀ فرد مسلمان، ص ٢٠٣؛ اسرارملکوت، ج ٢ ص ٨٥.

[٢]. در الله شناسى، ج ١، ص ١٦٠ چنِین آمده است: