ظهر چهار رکعتِی قبل از نزول آِیه واجب بوده و بعد از نزول قطعاً آن وجوب در زمان حضور برداشته شده است؛ همان‌گونه که اِین مطلب از صحِیحۀ زراره که حدِیثِی طولانِی بوده از حضرت ابِی‌جعفر امام محمّد باقر علِیهالسّلام که مشاِیخ ثلاثه آن را رواِیت نموده‌اند استفاده مِی‌شود که حضرت در اِین حدِیث مِی‌فرماِید:

و قال تعالى:‌ (حَافِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَاتِ وَٱلصَّلَوةِ ٱلوُسطَى)؛[١]‌ و هِی صلاةُ الظّهرِ و هِی أوّلُ صلاةٍ صَلّاها رسول الله صلِّی الله علِیه و آله و سلّم و هِی وَسَطَ النّهارِ و وَسطُ الصّلاتَِینِ بالنّهارِ ـ صلاةِ الغَداةِ و صلاة العصر ـ و فِی بعض القراءة: (حَافِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَاتِ وَٱلصَّلَوةِ ٱلوُسطَى)صلاةِ العصرِ و (قُومُواْ لِلَّهِ قَانِتِينَ)[٢]

قال: و نزَلت هذه الآِیةُ ِیومَ الجُمُعةِ و رسولُ اللهِ صلِّی الله علِیه و آله و سلّم فِی سفَرِه فقَنَتَ فِیها رسولُ اللهِ صلِّی الله علِیه و آله و سلّم و ترَکها على حالِها فِی السَّفرِ و الحضر و أضافَ للمُقِیمِ رکعتَِینِ‌. و إنّما وُضِعتِ الرّکعتان اللّتانِ أضافَهُما النّبِیُّ صلِّی الله علِیه و آله و سلّم ِیومَ الجُمُعةِ لِلمقِیمِ لمکانِ الخطبتَِینِ مع الإمامِ؛ فمَن صلّىٰ ِیومَ الجُمُعةِ فِی غَِیرِ جماعةٍ فلِیُصَلِّها أربعَ رکعاتٍ کصلاةِ الظّهرِ فِی سائرِ الأِیّامِ.[٣]

«خداوند سبحان مِی‌فرماِید: به نمازهاى خود محافظت نماِیِید و بر نماز وسطى نِیز محافظت نماِیِید ـو براى خدا به دعا و خشوع برخِیزِیدـ ؛ مراد از (ٱلصَّلَوةِ ٱلوُسطَى) نماز ظهر است و اِین نماز اوّلِین نمازِی است که رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم بجا آوردند که در وسط روز و مِیان نماز صبح و نماز عصر واقع شده است... .»

تا آنجا که حضرت مِی‌فرماِیند:

«اِین آِیه در روز جمعه درحالِی بر رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم نازل شد که آن حضرت در سفر بودند و در آن نماز قنوت خواندند و آن را در سفر

[١] و ٢. سوره بقره (٢) آِیه ٢٣٨.

[٢]

[٣]. الکافِی، ج ٣، ص ٢٧١.