ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٣ - مکانت و جاِیگاه قدسِی و عرشِی مصنّف رسالۀ نماز جمعه، رضوان الله علِیه

خصوصِیّات متّصف و ممتاز مِی‌باشد، مِیسّر و مقدور نخواهد بود. بدِیهِی است که اِین مطلب با وجود قِیمومِیّت و سردمدارِی حکّام ظلم و خلفاِی جور در زمان ائمّه علِیهمالسّلام و دِیگر أزمنه ممتنع و محال است.

لکن قواعد موجودۀ در نزد ما نظِیر حدِیث شرِیف:

إذا أمَرتکم بشِی‌ءٍ فأتُوا منه ما استطعتم.[١]

«هنگامِی که شما را به چِیزِی امر نمودم هر مقدار از آن که در حدّ توان و استطاعت شما بود انجام دهِید.»

و المِیسورُ لا ِیُترَک بالمعسور.[٢]

«نباِید آن مقدارِی که مِی‌توان انجام داد، به خاطر آنچه نمِی‌توان انجام داد ترک شود.»

و ما لا ِیُدرَک کلُّه لا ِیُترَک کلُّه.[٣]

«آنچه را که نمِی‌توان به‌نحو کامل إتِیان نمود نباِید به‌طور کامل ترک نمود.»

و غِیر اِین موارد، حتِّی با چشمپوشِی از رواِیات مثبتۀ وجوب در غِیر زمان حضور ائمّه علِیهمالسّلام و در حکومت جائرِین و غاصبِین، مجالِی براِی ما نسبت به شک در وجوب عِینِی و تعِیِینِی نماز جمعه عقداً و اجتماعاً باقِی نمِی‌گذارد.

مکانت و جاِیگاه قدسِی و عرشِی مصنّف رسالۀ نماز جمعه، رضوان الله علِیه

اِین رساله که راجع به نماز جمعه تصنِیف شده است، از رشحات قلم عالم عامل کامل، فخرالشّرِیعة و رکنالطّرِیقة و عمادالحقِیقة، سِیّدالفقهاء و المجتهدِین و قدوةالعرفاء الکاملِین، سِیّدنا و مولانا و والدنا علاّمه آِیة الله العظمِی سِیّد محمّدحسِین حسِینِی طهرانِی ـرضوان الله علِیهـ بوده که در زمان اقامت و اشتغالشان به علوم دِینِیّه در عتبۀ مقدّسۀ مولِی الموحّدِین امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام به رشتۀ تحرِیر درآمده است و اِیشان در اِین بحث در درس آِیة الله سِیّد محمود شاهرودِی ـرحمة

[١]. تفسِیر الصّافِی، ج ٢، ص ٩١؛ بحار الأنوار، ج ٢٢، ص ٣١.

[٢]. عوالِی‌الّلآلِی، ج ٤، ص ٥٨.

[٣]. همان.