فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٥٥ - اول - سهام ارث برادر و خواهر و أجداد ميت
اثر باشند، لكن اگر فرض شود در مورد كودك، يكى از آن دو قسم انجام شده باشد، ولى اثرى در كودك ديده نشود احتياط ترك نشود.
١٨- آنچه در روئيدن گوشت و محكم شدن استخوان معتبر است اين است كه اين دو اثر مستقلّلًا از شير مرضعه در بچه به وجود آمده باشد، يعنى چيزى ديگر از قبيل شكر و عسل و ... دخيل در روئيدن گوشت طفل نباشد، پس اگر چيزى ضميمه شير مرضعه بشود بطورى كه رويش گوشت و استحكام استخوان كودك مستند به هر دو باشد، نشر حرمت محل اشكال است؛ همچنانكه معيار در رويش گوشت و استحكام استخوان مقدار معتدّبه- قابل اعتناء- است يعنى بطورى آشكارا باشد كه عرف آن را تصديق كند، پس رويش و استحكام بسيار اندك و ناچيزى كه با دقّت عقلى تشخيص داده مىشود كافى در نشر حرمت نيست، و هرگاه شك كنند در اينكه رويش حاصل شده معتّدبه است يا نه، و همچنين شك كنند در اينكه رويش حاصل شده از اثر شير به تنهائى است يا نه، بايد به آن دو تقدير ديگر يعنى تقدير بحسب عدد و بحسب زمان رجوع كنند.
١٩- در تقدير بحسب زمان معتبر است اينكه غذاى طفل در يك شبانه روز منحصر به شير مرضعه باشد، لكن اگر كودك عطش داشته باشد و به او آب بدهند و همچنين اگر بيمار شود و داروئى خوردنى يا نوشيدنى به او بدهند يا كمى غذا بخورد كه عرفاً نگويند غذا خورده مضّر به اين تقدير نيست.
٢٠- اگر شير دادن را از وسط روز شروع كرده باشند، ظاهراً در تقدير بحسب زمان تلفيق كافى است- به اين معنا كه از هر ساعت از ساعات شب و يا روز شير دادن را آغاز كرده باشند بيست و چهار ساعت بعد از آن تقدير حاصل مىشود-.
٢١- در تقدير بحسب عدد بايد چهار شرط مراعات شود:
اول: كمال رضعه، يعنى در هر بار طفل بطور كامل شير بخورد و سير شود و خودش پستان را رها كند، بنابراين صِرف پستان به دهان او گذاشتن و چند جرعه مكيدنش- كه معمولًا براى آرام گرفتن طفل از گريه انجام مىشود- بحساب نمىآيد حتى رَضَعات