فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٤ - سه پسر و يك دختر از دختر
اين صورت آن شخص مىتواند دختر او را براى خود عقد كند، ولى عكس اين جائز نيست.
سيزدهم- جمع بين دو خواهر:
٣٢١- ازدواج شخص با دو خواهر در زمان واحد جائز نيست، چه هر دو نسبى باشند يا رضاعى و چه نكاح دائم باشد يا موقت.
٣٢٢- اگر شخصى زنى را براى خود عقد كند، چه بطور دائم باشد يا موقت تا وقتى كه آن زن در عقد اوست نمىتواند با خواهر آن زن ازدواج نمايد.
٣٢٣- اگر كسى يك خواهر را تزويج كند و بعد از آن خواهر ديگر را تزويج نمايد، عقد دوم باطل است، خواه زوجه اول را وطى كرده باشد يا نه، و اگر نداند زنى را كه عقد كرده خواهر زوجه اول است و بعد از عقد و وطى متوجه شود، به احتياط لايترك زوجه اول را وطى نكند تا آنكه دومى از عده بيرون رود.
٣٢٤- اگر كسى دو خواهر را به تدريج تزويج كند و نداند عقد كدام سابق و كدام لاحق است، پس اگر تاريخ يكى از دو عقد را بداند آن عقد محكوم به صحت است و ديگرى باطل، و اگر تاريخ هيچكدام را نداند وطى هر دو حرام است و وطى يك كدام از آنها نيز حرام است؛ مگر بعد از آنكه هر دو را طلاق دهد يا زوجه واقعيه از آن دو زن را طلاق دهد و بعد از آن هر كدام را بخواهد بعد از بيرون رفتن ديگرى از عده عقد كند و در صورتى كه زوج طلاق ندهد واجب است او را مجبور بر طلاق كنند و مقتضاى علم اجمالى آن است مادامى كه طلاق نداده نفقه هر دو را بدهد و اگر هر دو را طلاق دهد پيش از نزديكى به آنها بايد بهر كدام نصف مهر بدهد و بعد از نزديكى به هر دو تمام مهر هر كدام را بدهد.
٣٢٥- هرگاه كسى دو خواهر را با يك صيغه عقد كند يا آنكه در يك زمان يكى را خودش عقد كند و ديگرى را وكيل او يا دو وكيل داشته باشد هركدام يك خواهر را براى او عقد كند، بنابر اقوى هر دو عقد باطل است و اگر شك كند كه دو عقد در يك زمان