فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١٧ - دو پسر و يك دختر از يك پسر با دو پسر و يك دختر از پسر ديگر
ماه باشد، ولى به اقصى مدت حمل نرسد، بچه ملحق به شوهر قبلى مىباشد و معلوم مىشود نكاح زن با شوهر بعدى در ايام عده بوده، بنابراين زوجه بر او حرام ابدى مىگردد.
اما اگر از وطى شوهر قبلى تا ولادت بچه بيش از اقصى مدت حمل بوده و وطى شوهر بعدى تا ولادت بچه به اندازه اقل مدت حمل باشد، بچه به شوهر دومى ملحق مىشود، بنابراين نكاح زن با او صحيح بوده است، و لكن اگر طورى باشد كه ملحق نمودن بچه به هيچكدام ممكن نباشد، مثلًا از وطى شوهر قبلى تا تولد بچه بيش از اقصى مدت حمل و از وطى شوهر بعدى كمتر از شش ماه باشد، بچه از هر دوى آنان نفى مىشود و در صورتى كه ممكن باشد بچه به هر دو ملحق شود، به شوهر بعدى ملحق مىگردد.
١٤- اگر زن مطلقه وطى به شبهه شود و بچه بياورد در الحاق بچه به شوهرى كه زوجه را طلاق داده يا به واطى مانند تزويجِ زوجه پس از عده است كه صورش در فقره قبل بيان شد.
١٥- اگر كسى زن شوهردارى را وطى به شبهه نمايد و از اين بچهاى متولّد شود، چنانچه الحاق اين بچه به يك كدام از شوهر يا واطى به شبهه ممكن باشد- به بيانى كه در فقرات (١٣ و ١٠) ذكر شده است- به همان ملحق مىشود و الّا از هر دو نفى مىگردد و چنانچه الحاق اين بچه به هر دوى آنان ممكن باشد، بايد با قرعه به يكى از آنها ملحق شود.
١٦- اگر بچه در مدت كمتر از شش ماه از شكم زوجه دائمى شخصى سقط شود و ملحق نمودن او به شوهر زوجه ممكن باشد، بايد به او ملحق گردد و به مجرد آنكه زن فاحشه باشد شوهر نمىتواند بگويد فرزندى كه از او متولّد شده فرزند او نيست و با اين گفتار فرزندى آن فرزند برطرف نمىشود و همچنين جائز نيست زوج نفى فرزند از خود نمايد در فرضى كه منى را در وقت انزال در حوالى فرج زوجه ريخته باشد، زيرا ممكن است كه فرج منى را جذب نموده باشد.