فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٤٤ - يكى از و الدين با يك پسر و سه دختر
احكام تدليس:
تدليس بمعناى نيرنگ و برخلاف واقع جلوه دادن است و تدليس در ازدواج به اين است كه شخص معيوب طورى خود را به ديگرى بنماياند و جلوه دهد كه عيبهايش كاملًا پوشيده بماند، مثلًا زنى ناتوان و مريض براى اينكه مورد قبول در ازدواج واقع شود آنچنان از توانايى و صحت جسمى خود تعريف و توصيف كند كه مرد فريب سخنانش بخورد و او را بىعيب و نقص بداند و خواهان ازدواج با او شود يا زشتىهاى خود را طورى آرايش دهد كه زيبا جلوه كند تا مرد فريب بخورد و خواهان ازدواج با او شود. ١٨٤- اگر كسى به فردى خبر دهد فلان زن بىعيب است و اين اخبار براى ازدواج نباشد، يا به فردى كه قصد ازدواج ندارد خبر دهد فلان زن بىعيب است و فرد ديگر آن زن را ازدواج كند، اخبار در اين دو صورت تدليس محسوب نمىشود.
١٨٥- اگر كسى زنى را كه به يكى از عيوب هفتگانه مذكور در فقره (١٧٠) مبتلى است براى كسى كه اراده ازدواج با او دارد بىعيب توصيف نمايد، در صورتى كه زن به واقعه مطلع باشد و ساكت بماند و مخفى از طرف نمايد و او به اعتقادى كه زن عيبى ندارد با او ازدواج كند ظاهراً اين كار تدليس محسوب مىشود.
١٨٦- اگر زن شخصاً با ظاهر سازى و تدليس مردى را فريب دهد و به عقد او درآيد و بعد از عقد معلوم شود يكى از عيوب ذكر شده را داراست و شوهر عقد را فسخ كند زن مهريه تعيين شده را طلبكار نمىباشد، هرچند شوهر با او نزديكى كرده باشد، ولى خوب است شوهر چيزى به او بدهد و اگر ديگرى مرد را فريب داده باشد، زوجه با مواقعه مستحق مهر مسمى مىشود ولى بعد از آنكه زوج مهر مسمّى را به او داد به فرد فريب دهنده رجوع و مهر پرداخت شده را از او مىگيرد و فريب دهنده هم بايد بدهد.
١٨٧- شخصى كه تدليس او موجب مىشود زوج فريب بخورد و مهر پرداخت كند و مهر پرداخت شده را از آن شخص بگيرد، آن كسى است كه تزويج مستند به اوست،