فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٦ - سه دختر دختر
نمىباشند.
٢٨٤- اگر كسى با مادر يا خواهر پسرى ازدواج نمايد و بعد از ازدواج با آن پسر لواط كند، آنها بر او حرام نمىشوند مگر اينكه آن ازدواج به طلاق يا مانند آن بهم بخورد و لواط كننده بخواهد دوباره با آنها ازدواج كند، در اين صورت احتياط لايترك آن است كه با آنها ازدواج ننمايد و مادر و خواهر و دختر رضاعى مثل نسبى است.
٢٨٥- اگر مردى از روى اشتباه يا جهل پسرى را زوجه خود حساب كند و با او لواط نمايد يا از روى اكراه با پسرى لواط كند يا مباشر عمل قبيح خود مفعول باشد يا لواط با ميّت انجام دهد، ظاهراً در اين فروض موجب حرمت مادر و دختر و خواهر او بر فاعل نمىشود.
٢٨٦- با عمل شنيع لواط، فقط مادر و دختر و خواهر مفعول بر لواط كننده حرام مىشوند، بنابراين پسرِ فاعل- لواط كننده- مىتواند دختر و خواهر و مادر مفعول- لواط دهنده- را تزويج كند، هرچند اولى ترك تزويج دختر اوست.
ششم- حرمتهاى ناشى از عقد زن شوهردار:
٢٨٧- اگر شخصى بداند زنى شوهر دارد و بداند ازدواج با زن شوهردار حرام است و با او ازدواج نمايد چه با او نزديكى كرده باشد يا نه، آن زن بر او حرام مؤبد مىشود، يعنى بايد از او جدا شود و بعداً هم نمىتواند او را براى خود عقد كند و اگر نداند چنين عقدى باطل است، چنانچه با او نزديكى كرده است احتياط واجب آن است كه از او جدا شود و ديگر هم با او نمىتواند ازدواج كند و اگر با او نزديكى نكرده باشد عقد باطل است، ولى زن بر او حرام نمىباشد، در اين مسأله فرق نيست بين نكاح سابق بر عقد و لاحق بر عقد و بين دائم و موقت.
٢٨٨- اگر بعد از آنكه شخصى با زنى ازدواج كرد، كسى بگويد آن زن شوهر دارد و خود زن بگويد شوهر ندارم، چنانچه مدّعى بيّنه نداشته باشد، بايد حرف زن را قبول كرد.