فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٩ - سه برادر و سه خواهر پدرى با دو برادر مادرى
٨١- هرگاه زوج در حالى كه مريض است زوجه خود را طلاق بدهد از تاريخ طلاق تا مرگ زوج يك سال يا كمتر باشد زوجه با وجود سه شرط از او ارث مىبرد:
اول: زوجه شوهر نكرده باشد، پس اگر ازدواج كرده باشد بعد زوج مرده باشد زوجه از او ارث نمىبرد.
دوم: زوج از بيمارى كه در آن حال زوجه را طلاق داده خوب نشده باشد و با همان بيمارى فوت كرده باشد، پس اگر زوج از آن بيمارى خوب شده باشد و بعد مريض شده باشد و در بين سال مرده باشد، زوجه از او ارث نمىبرد مگر در اثناء عده رجعيه مرده باشد.
سوم: طلاق به درخواست زوجه واقع نشده باشد، پس زنى كه طلاق خلع و يا مبارات گرفته باشد چون طلاق به خواست زن است، چنانچه زوج در حال طلاق دادن مريض باشد و با همان مرض از دنيا برود زوجه از او ارث نمىبرد.
نُه طلاق زن:
٨٢- زن آزادى كه شوهرش نُه مرتبه او را طلاق عدّى بدهد بر شوهرى كه او را طلاق داده حرام مؤبّد مىشود و به عبارت روشن: طلاق عدّى مركب است از دو طلاق رجعى و در آخر يك طلاق بائن و هرگاه سه بار اين مركب تحقّق يابد آن زن بر شوهرش حرام ابد مىشود به دو شرط: اول اينكه بين هر سه طلاق دو بار رجوع فاصله شود نه دو بار عقد جديد؛ دوم اينكه بعد از هر رجوعى مواقعه صورت گرفته باشد.
و به عبارت ديگر: در طلاق رجعى زوج مىتواند در عدّه به زوجه رجوع كند و اگر زوج در طلاق رجعى از حق رجوع استفاده كند و با همسر همبسترى نمايد و بعد او را طلاق بدهد طلاق عدّى و گرنه غير عدى ناميده مىشود.
بنابراين نُه طلاق موجب حرام مؤبّد شدن زوجه بر زوج را بايد چنين فرض نمود كه مردى زن خود را كه با او نزديكى نموده طلاق رجعى بدهد و در عدّه طلاق رجعى رجوع كرده و با او نزديكى بنمايد و در مرتبه دوم زوجه خود را در طهر غير مواقعه طلاق رجعى بدهد و در عدّه طلاق رجعى رجوع كرده و با او نزديكى كند سپس در مرتبه سوم او را در