فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٨ - جد و جده پدرى با جد مادرى
عدّه و احكام آن
١٢١- عِدّه يعنى پس از آنكه زن به توسط يكى از امورى كه در فقره بعد ذكر مىشوند از شوهر خود جدا شود بايد مدتى را كه در شرع مقدس تعيين شده از ازدواج با ديگرى خوددارى نمايد.
١٢٢- امور موجب عدّه زوجه مدخوله عبارتند از: وفات، طلاق همه اقسامش، فسخ به عيوب، ارتداد مسلمان، اسلامِ كافر، رضاع، وطى به شبهه مجرد از عقد يا با عقد و پايان يافتن يا بخشش مدت عقد موقت در صورتى كه زوجه مدخوله باشد.
١٢٣- ابتداى عده طلاق آخرين لحظه پايانى صيغه طلاق مىباشد، چه زن بداند طلاقش دادهاند يا نداند پس اگر بعد از تمام شدن عده بفهمد كه او را طلاق دادهاند، لازم نيست دوباره عده نگهدارد.
١٢٤- اگر زن يا مرد به خاطر يكى از عيوبى كه در ضمن تيتر «عيبهايى كه به واسطه آنها مىتوان عقد نكاح را بهم زد» گفته شد، پس از نزديكى با همسرش، عقد را بهم بزند يا به علت شير دادن يا مرتد شدن يكى از زوجين پس از نزديكى عقد آنان بهم بخورد زن بايد عده طلاق نگهدارد؛ ولى اگر شوهر مرتد فطرى شود و عقد به اين سبب بهم بخورد، زن بايد عده وفات نگهدارد.