فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢ - ب - ولاء ضمان جريره
انگيزه اين نذر گاهى ترك عمل حرام مىباشد كه ناذر مىخواهد نفس خويش را از ارتكاب آن باز دارد- مثلًا بگويد اگر عمداً دروغ بگويم، يا در بين طلوعين بخوابم، براى خداىتعالى بر من باد كه سه روز روزه بگيرم.
و گاهى انگيزه اين نذر انجام واجب يا مستحب است كه نفس را از ترك آنها باز دارد- مثلًا بگويد اگر نماز صبح من قضاء شود، يا اگر به مجلس عزادارى خامس آل عبا عليه السلام نرفتم، براى خدا بر ذمهام باد كه خود براى آن حضرت مجلس عزا برپا كنم-.
٤- در نذر زجر لازم است اينكه معلقٌعليه چه فعل باشد يا ترك براى ناذر اختيارى باشد، يعنى ناذر توان انجام و ترك آن را داشته باشد تا نذر وسيله منع نفس از آن شود نظير انجام حرام يا مكروه و ترك واجب يا مستحب.
٥- هرگاه شرط در نذر، فعل اختيارى براى ناذر باشد و نذرى كه به آن شرط بسته شده بتواند هم نذر شكر باشد و هم نذر زجر و در اين فرض تشخيص اينكه كدام است، به قصد ناذر بستگى دارد، مثلًا اگر بگويد چنانچه شراب بنوشم براى خدا باد بر من كه سه روز روزه بگيرم و منظورش از نذر جلوگيرى نفس از ميگسارى باشد از اين جهت نذر زجر است و اگر در مقام تشويق نفس و ترغيب نفس به ترك شرب شراب باشد و نذر را پاداش ترك شراب قرار دهد در اين صورت نذر شكر مىباشد.
دسته سوم- نذر تبرّع:
٦- در نذر تبرع الفاظ شرط بكار نمىرود و انگيزه و قصد به چيزى تعلق نمىگيرد.
بلكه ناذر نذر را به طور مطلق منعقد مىسازد، مثلًا مىگويد براى خداى سبحان بر ذمهام باشد كه فردا روزه بگيرم يا مثلًا گوسفندى ذبح و بين فقراء تقسيم نمايم.
٧- نذر در قسم اول و دوم- نذر بِرّ و نذر زجر- بدون اشكال منعقد شود و در قسم سوم- نذر تبرع- دو قول است بنابر اقوى اين قسم نذر، نيز منعقد مىشود.