فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٩ - سه پسر و سه دختر از يك دختر با سه پسر و سه دختر از دختر ديگر
٤٠١- زنى كه عقد موقّت شده اگرچه نداند حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آنكه نمىدانسته، حقى به شوهر پيدا نمىكند.
٤٠٢- زنى كه عقد موقّت شده اگرچه حامله شود، حق خرجى ندارد.
٤٠٣- تجديد عقد با بقاء آن چه دائم و چه موقّت جائز نيست، پس اگر بخواهند مدت عقد موقّت را قبل از انقضاء مدت آن، زيادتر كنند بايد زوج آن مدت را به زوجه هبه نمايد و دوباره عقد موقت را در مدّتى كه مىخواهند بخوانند.
٤٠٤- شوهر بدون اذن زن معقود به عقد موقّت مىتواند عزل كند يعنى منى را در خارج محل تناسل بريزد، ولى اگر عزل نمايد و زن حامله شود بچه ملحق به شوهر است چون احتمال سبق منى بدون توجه در كار است، همچنانى كه در بخش اولاد، ضمن تيتر «دوم- الحاق مولود به زوج» كه در فقره (٥) بيان مىگردد.
٤٠٥- عقد موقّت طلاق ندارد، بلكه با انقضاء مدت يا با هبه مدت زوجه و زوج از هم جدا مىشوند و حق رجوع هم در كار نيست.
٤٠٦- هرگاه مدّت عقد موقت قبل از نزديكى سپرى شود يا مدت را زوج قبل از نزديكى ببخشد، بر زوجه عدّه نيست و اگر بعد از نزديكى باشد و زوجه غير بالغه يا يائسه نباشد بر او عده هست و عدّه بنابر اشهر و اظهر دو حيض است و چنانچه زوجه در سن زنانى كه حيض مىبينند باشد ولى حيض نبيند، عدهاش چهل و پنچ روز است و ظاهراً شرط است عدّه دو حيض تمام باشد. پس اگر در بين حيض مدت بگذرد يا زوج مدت را هبه كند اين حيض از عده حساب نمىشود؛ بلكه لابد است بعد از اين حيض، دو حيض تمام عدّه نگهدارد، اينها در صورتى است كه زن حامله نباشد و اگر حامله باشد هرچند پايان عده او وضع حمل است، ولى احوط است طولانىترين مدّت از وضع حمل و گذشت چهل و پنج روز و دو حيض تمام، عدّه نگهدارد يعنى هر كدام طولانىتر است همان را عدّه بگيرد.
٤٠٧- عدّه وفات در عقد موقّت به مقدار عده وفات در عقد دائم است، يعنى چهار ماه و ده روز است اگر حامله نباشد و اگر حامله باشد عده او طولانىترين مدّت از وضع