فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٦ - يك برادر مادرى
فقير بر آنان با رعايت ترتيب و نزديكى رتبهاى كه با او دارند مىباشد و در صورت تساوى رتبه، بايد مشتركاً و بطور مساوى نفقهاش را پرداخت نمايند، پس اگر شخص فقير، پدر با نوه پسرى يا دخترى داشته باشد بايد پدرش نفقه او را بدهد و اگر پسر با جدّ پدرى داشته باشد، پسرش بايد نفقه او را بدهد و اگر نوه پسرى با جدّ پدرى داشته باشد، بايد مشتركاً و بطور مساوى نفقه او را بدهند و اگر مادر با نوه پسرى يا دخترى داشته باشد، مادرش بايد نفقه او را بدهد و اگر پسر يا دختر با مادر داشته باشد، در اين فرضيه امر نفقه مشكل مىشود، احتياط واجب آنست كه مشتركاً و بطور مساوى، ولى با تراضى و تصالح نفقه او را بدهند.
٣٣- دسته دوم- اولاد هرچه پايين روند- و دسته سوم- پدر و مادر هرچه بالا روند- در صورتى واجب النفقه مىباشند كه خودشان مال و توانايى كسب و كار نداشته باشند، و انسان علاوه بر توانايى نزديكترين فرد به آنان باشد و يا نزديكترين فرد مخارج آنان را ندهد، بنابراين كسى كه فعلًا توان نفقه خود را دارد واجب النفقه ديگرى نمىباشد، هرچند فقير و مستحق گرفتن صدقات، كفارات و زكوات بوده و قوت سالش را هم نداشته باشد؛ اما كسى كه فعلًا توان نفقه خود را ندارد، هرچند بتواند از راه غير كسب مثل قرض، گدايى و دريافت عطايا درآمدى داشته باشد، چنين فردى بلااشكال جزء واجب النفقهها محسوب مىشود و بايد نفقه به او بدهند.
٣٤- اگر فرزند بگونهاى نياز به ازدواج داشته باشد كه با ترك آن به حرام مىافتد بر پدر واجب است نسبت به آن اقدام نمايد؛ همچنين در صورت نياز شديد پدر يا مادر به ازدواج و توانايى فرزند، بر او واجب است نسبت به ازدواج آنان اقدام نمايد، خصوص در مورد پدر.
٣٥- اگر كسى از راه كسب مانند تعليم و صنعت و علم بتواند امرار معاش كند، ولى به علتى آن را ترك كرده نفقه دادن به او واجب مىباشد و همچنين اگر بتواند با انجام كار سنگين يا كارى كه لايق شأنش نيست درآمد داشته باشد، ولى به خاطر سنگينى يا كسر شخصيت، از انجام آنها خوددارى كند، نفقه دادن به او واجب مىباشد؛ اما كسى كه