فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٢ - دو پسر و دو دختر از دختر
نزديكى هم كرده باشد يا نه، ولى اگر نداند تزويج بر محرم حرام است زن بر او حرام مؤبد نمىشود اگرچه با آن زن نزديكى كرده باشد، ولى عقدش در هر حال باطل است.
٣٠٩- اگر كسى فضولى زنى را براى محرم عقد كند، بنابر اقوى محرم بعد از بيرون آمدن از احرام مىتواند آن عقد را اجازه كند و اگر محرم فضولًا براى كسى زن عقد كند عقد باطل مىباشد، هرچند زوجين هيچكدام محرم نباشند.
٣١٠- اگر شخص در حال احرام با علم بحكم- تزويج در حال احرام باطل است- با غفلت از احرام يا با نسيان آن، تزويج كند بىاشكال عقدش باطل است، ولى بنابر اقوى معقوده بر او حرام مؤبد نمىشود.
٣١١- اگر شخص محرم زوجه دائمى يا زوجه موقتى خود را در حال احرام وطى كند هرچند حرام است ولى زوجه بر او حرام مؤبد نمىشود، هرچند با علم و عمد انجام داده باشد.
٣١٢- اگر كسى زنى كه تزويجش از غير جهت احرام باطل است- مانند خواهرزن يا همسر پنجم، در حال احرام براى خود عقد كند، ظاهراً آن زن بر او حرام مؤبد نمىشود.
٣١٣- اگر كسى ازدواج كرده باشد و نداند كه عقدش در حال احرام بوده يا قبل يا بعد از آن بنا بگذارد كه در احرام نبوده، بلكه همچنين است اگر شك كند موقع تزويج از احرام بيرون بود يا نه.
٣١٤- اگر زن و شوهر با هم نزاع كنند يكى مدعى باشد عقدشان در حال احرام بوده و ديگرى بگويد در حال احرام نبوده، قول مدعى صحت مقدم است چه تاريخ نكاح و احرام هر دو مجهول باشد يا آنكه تاريخ يك كدام معلوم باشد؛ بلى، اگر محرم بوده و شك كند كه آيا از احرام بيرون آمده يا نه، در اين حال نمىتواند تزويج كند و اگر تزويج نمايد عقد باطل و موجب حرمت ابديه است البته در صورتيكه كشف خلاف شود.
٣١٥- اگر كسى در حال احرام با علم به موضوع و حكم ازدواج كند و بعد معلوم شود كه احرامش فاسد بوده عقدش صحيح است و موجب حرمت ابديه هم نمىشود؛ بلى،