فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٢ - دو پسر از يك پسر و سه پسر از پسر ديگر
سوم: پوشاك در فصل بهار، تابستان، پائيز و زمستان از لحاظ قدر و جنس مانند خوراكى است، يعنى به لحاظ قدر و جنس بايد مراعات عادت امثال آن زن در بلد سكناى او شود و اگر زن از صاحبان تجمل است، واجب است زايد بر پوشاك بدن پوشاك تجمل بر حسب امثال آن زن داده شود و همچنين فرشى كه خانه را فرش كند و پردهها و چيزى كه براى خواب لازم است از لحاف و تشك و بالشى كه بر آن سر بگذارد اينها در قدر و جنس و وصف بايد رعايت متعارف براى امثال آن زن در بلد سكناى او شود و به چيزى از اينها كه عادت دارد بگونهاى كه تركش ضرر به حالش دارد و عرفاً جزء هزينه زندگى او مىباشند، زوج بايد بدهد همچنانى كه در غير پوشاك ذكر گرديد.
چهارم: زوجه به لحاظ مسكن مستحق خانهاى مىباشد كه آنچه مورد نيازش است دارا باشد و بحسب عادت لايق اسكان امثال اوست، چنين خانهاى را زوج به عاريه يا اجاره يا با خريد برايش فراهم نمايد و اگر زوجه اهل باديه باشد كافى است كوخ يا چادر كه مناسب حال زوجه باشد برايش تهيه كند.
پنجم: اگر زوجه از اهل خدمتكار يعنى صاحب حشمت و شأن و از كسانى كه خدمه دارند، باشد بر زوج واجب است برايش تهيّه كند و الّا خودش كارهاى خدمتكار را انجام دهد و هرگاه حشمت زوجه زياد باشد بطورى كه متعارف باشد امثال او خدمه متعدد داشته باشند، بعيد نيست بر مرد واجب باشد برايش تهيه كند.
١٤- أولى در جميع آنچه در پنج بند بالا ذكر شد واگذار نمودن امور آنها به عرف و عادت مىباشد و همچنين در آلات و ادوات كه محتاج به آنهاست باز ملاحظه متعارف در امثال آن زن بنمايند بحسب حاجات بلدى كه زن در آن سكونت دارد.
١٥- زوجه مىتواند از زوج بخواهد كه غير زوج كسى- از هبو و غيره- مشاركت در خانهاى كه ساكن است نداشته باشد.
١٦- اگر زوج در تهيه پوشاك براى زوجه مدتى كوتاهى كند، قضاى آن مدت بر شوهر واجب است.