فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٩ - دو خواهر مادرى
٤٤- اگر براى زن، تزويج بطور دائم يا موقت ممكن باشد و به اين وسيله بتواند نفقهاش را دائماً يا موقتاً تأمين نمايد، ولى ازدواج نكند، اوجه آنستكه چنين زنى قادر بر تأمين نفقه خودش نيست و واجب است بر نفقه دهنده او، نفقهاش را بپردازد. ٤٥- اگر كسى به قدرى مال داشته باشد كه براى نفقه خودش و زوجهاش و همه اقاربش كافى مىباشد، واجب است نفقه همه را بدهد و اگر اين مقدار مال نداشته باشد نفقه خود انسان بر نفقه زوجه مقدم است و نفقه زوجه بر نفقه خويشان واجب النفقه مقدم مىباشد و در خويشان واجب النفقه نيز نفقه فرد نزديكتر بر فرد دورتر اولويت دارد، مثلًا نفقه پدر بر نفقه جدّ، يا نفقه اولاد بر نفقه اولادِ اولاد مقدم مىباشد و اگر دو يا چند خويش واجب النّفقه در يك رتبه باشند و به مقدارى مال نداشته باشد كه كفاف همه را بدهد در صورتى كه ممكن باشد، بايد بطور مساوى بينشان تقسيم نمايد و الّا بايد ميان آنها قرعه بزند.
٤٦- مراد به نفقه خود انسان كه در فقره بالا گفته شد و مقدم بر نفقه زوجه است خوراك يك شبانه روز و پوشاك لايق بحال و هر آن چيزى كه به آن محتاج است از خوردنى، نوشيدنى، فراش، آلات و ... مىباشد، پس اگر مازاد بر هزينه اينها چيزى باقى ماند، بر همسرش انفاق كند و زايد را به ديگر بستگانش به ترتيب انفاق نمايد.
٤٧- هرگاه شخص چيزى نداشته باشد كه بر خودش انفاق كند، واجب است بر او بطريق مشروع آن را تهيه كند، حتى مانند طلب عطاء و سؤال و اگر چيزى نداشته باشد كه انفاق زوجهاش كند يا انفاق خويشانش كند، واجب است تحصيل آن بسبب كسب لايق شأنش و واجب نيست بر او توسل به تحصيل آن مانند استيهاب و سؤال و بعيد نيست وجوب اقتراض يا نسيه اگر ممكن باشد بدون مشقت و بتواند آن را بعداً اداء كند.
٤٨- منفق نمىتواند زكات، خمس و كفاراتش را به افراد واجب النفقهاش بدهد.
٤٩- اگر شخصى دو فرزند داشته باشد و قادر نباشد، مگر انفاق بر يكى و پدر اين شخص هم ثروتمند باشد، در اين صورت هرگاه آن دو فرزند در قدر نفقه مختلف باشند و مقدار مالى كه اين شخص دارد تنها براى نفقه آنكه نفقهاش كمتر است كافى مىباشد