فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩٥ - جد و جده پدرى با سه برادر و دو خواهر مادرى و جد و جده مادرى
صيغه ظِهار
١- صورت صيغه ظهار اين است كه زوج به زوجه خود كه مميّز از غير است بگويد:
«أَنْتِ عَلَيَّ كَظَهْرِ أُمّي»[١] و يا اشاره به زوجه كند و بجاى «أَنْتِ» بگويد: «هذِه» و يا بگويد: «زَوْجَتي» يا «فُلانَةٌ»؛ و جائز است تبديل «عَلَيَّ» به «مِنّي» يا «عِنْدي» يا «لَدَيَّ» بلكه ظاهراً ذكر لفظ «عَلَيَّ» و اشباه آن اصلًا معتبر نيست، بلكه همين كه بگويد: «أَنْتِ كَظَهْرِ أُمّي» كافى است.
٢- ظهار مشروط هم واقع مىشود، مثلًا زوج به زوجه بگويد: «أَنْتِ كَظَهْرِ أُمّي إِنْ فَعَلْتِ كَذا» يا «أَنْتِ كَظَهْرِ أُمّي إِنْ فَعَلْتُ كَذا»، در فرض اول اگر زوجه آن كار را انجام دهد و در فرض دوم اگر زوج آن كار را انجام دهد بر زوج وطى زوجه حرام مىشود و كفّاره واجب مىشود و قبل از انجام آن كار كفّاره واجب نمىشود.
٣- هرگاه زوج ظهار را مشروط به وطى قرار دهد و بگويد: «اگر تو را وطى كنم پشت تو چون پشت مادرم باشد» احكام ظهار بر آن مترتب مىباشد.
٤- احوط الحاق غير ظَهر به ظَهر است، پس اگر زوجه را به جزئى از اجزاء ديگر مادر تشبيه كند، مثلًا بگويد «أَنْتِ عَلَيَّ كَرَأْسِ أُمّي» يا «كَيَدِ أُمّي» يا «كَبَطْنِ أُمّي»
[١] - تو بر من مثل پشت مادر منى.