فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٣ - فريضهها
٢٦٢- اگر شخص بداند كه زن در عده رجعيه بوده و نداند كه ايام آن منقضى شده يا نه و در آن حال با او زنا كند، ظاهراً آن زن بر او حرام مؤبّد مىشود، به خصوص در صورتى كه زن خبر دهد كه عدهام تمام نشده.
٢٦٣- هرگاه عقد ازدواج با فراهم بودن همه شرائط انجام شده باشد، ولى عقد بخاطر تعبد شرعى فاسد باشد- مثلًا شخصى زوجه خود را طلاق بدهد و در عدهاش خواهر او را براى خود عقد كند- آيا موجب حرمت ابديه است يا نه؟ احوط در صورت علم بحكم و موضوع اجتناب است هرچند با زوجه نزديكى نكرده باشد و همچنين در صورت جهل هرگاه با او نزديكى كرده باشد.
٢٦٤- اگر كسى با زن بىشوهرى كه در عده نيست زنا كند، بعداً مىتواند آن زن را براى خود عقد نمايد، ولى احتياط مستحب آن است در صورتى كه حامله نباشد صبر كند تا آن زن حيض ببيند بعد او را عقد نمايد و همچنين است اگر ديگرى بخواهد آن زن را عقد كند؛ ولى اگر حامله باشد محتاج به صبر مذكور نيست و بلافاصله تزويج و وطى او اشكال ندارد؛ بلى، احوط ترك تزويج زنى است كه معروف به زنا است مگر بعد از توبه او، و احوط است مردى كه با او زنا كرده با او ازدواج نكند، بلكه احوط اجتناب تزويج زانيه است چه معروف به زنا باشد يا نه؛ مگر بعد از توبه او.
٢٦٥- چنانچه زن زانيه دعوت به زنا شود امتناع ورزد، دانسته مىشود كه توبه كرده است.
٢٦٦- اگر كسى با زنى زنا كند،- چه آن زن بيگانه باشد يا محرم مثل عمه و خاله- نمىتواند با دختر او ازدواج نمايد، ولى اگر زنا بعد از عقد دخترش باشد چه معقوده بيگانه باشد يا دخترعمه و دخترخاله لازم نيست از او جدا شود هرچند در فرض پيش از نزديكى با او زنا واقع شده با شد، بهتر است كه از آن زن جدا شود.
٢٦٧- همچنانى كه در فقره قبل دانسته شد، اگر مردى بعد از آنكه زنى را عقد كند چنانچه بعد از نزديكى به او با مادر او يا با دختر او زنا كند، موجب بطلان عقد آنها نمىشود و آن زن هم بر او حرام نمىگردد و همچنين است بنابر اقوى پيش از نزديكى به