فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤١ - يك خواهر مادرى با دو خواهر پدرى
او يا ديگر عيالش مصرف نمايد، بلكه زن حق دارد نفقهاش را اخذ نمايد و جداگانه مصرف كند، ولى اگر بخواهد بگونه متعارف با شوهر و عيالات او هم خرج شود، ديگر حق مطالبه نفقه ندارد و مرد هم بيش از اين مقدار مكلف به پرداخت نمىباشد.
٥٥- اگر در جايى متعارف باشد كه مقدار نفقه خوراكى و نوشيدنى را مثل نان، برنج، گوشت، شير و ... به صورت آماده و پخته شده به زن تحويل مىدهند، همان روش قابل اجراء است و مرد نبايد بجاى نان، مثلًا گندم و آرد و يا بجاى خورشت گوشت و حبوبات خام به زن تحويل دهد و همچنين است اگر متعارف باشد كه به صورت غير مهيا و خام تحويل دهند؛ اما اگر هر دو روش متعارف باشد مرد در اعمال هر دو يا يكى از آن دو روش مخير است و زن حق تعيين كيفيت روش ندارد، لكن در صورتى كه مرد بخواهد خوراكى و نوشيدنى را به صورت غير آماده و نپخته ردّ كند بايد هزينه و وسائل مهيا نمودن آن را در اختيار زن بگذارد.
٥٦- اگر زن با شوهرش توافق كند كه قيمت خوراكى و نوشيدنى را از او بگيرد، پس از آنكه مرد قيمت را به او رد نمود ذمهاش ساقط مىشود و قيمت نفقه به ملكيت زن در مىآيد و هيچكدام نمىتوانند ديگرى را به فسخ اين توافق ملزم نمايند.
٥٧- زن استحقاق پوشاك مناسب شأنش را از شوهر دارد، ولى مالك آن نمىشود بنابراين مالكيت آن پوشاك از آنِ مرد است و حتى مىتواند پوشاك مناسب همسر را اجاره يا عاريه يا از راه بخشش و ارث بدست آورد و به او بپوشاند و تا مادامى كه به حسب عادت قابل استفاده باشد زن حق مطالبه پوشاك جديد ندارد، ولى اگر كهنه شود يا دزد آن را ببرد بايد مرد پوشاك مناسبى در اختيار او بگذارد و اگر پيش از كهنه شدن پوشاك، زن به علتى نظير نشوز، طلاق يا مرگ از استحقاق دريافت پوشاك از همسر خارج شود، آن لباسها به مرد برگشت مىكند و همچنين مالكيت فرش، رختخواب، پرده و ديگر چيزهايى كه مرد جهت استفاده به همسرش داده، در صورتى كه پس از استفاده عين آن باقى بماند از آنِ مرد است و هرگاه زن از استحقاق بهرهبرى آنها خارج شود، تماماً به مرد برگشت مىكنند مگر اينكه آنها را به همسرش تمليك نموده باشد.