فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٠ - دو پسر و دو دختر از يك پسر با يك پسر و دو دختر از پسر ديگر
٤- زنى كه در عده طلاق بائنه باشد حقّ نفقه و سكنى ندارد، چه عدّهاش بخاطر طلاق باشد يا از فسخ عقد، ولى اگر در عدّه طلاق بوده و حامله هم باشد تا زمان وضع حمل مستحق نفقه و سكنى مىباشد. ٥- زن معقود به عقد موقت كه مدتش منقضى يا بخشيده شده چه حامله باشد يا حامله نباشد، ملحق بر زن دائمى نيست، يعنى حقّ نفقه و سكنى ندارد، و همچنين زن حامله كه زوجش وفات يافته نفقهاش در مدت باردارى ساقط است و نمىتواند نفقه را از تركه ميّت يا سهم فرزندى كه در شكم اوست بردارد.
دوم- ناشزه نباشد:
٦- هرگاه زن ناشزه يعنى نافرمان شود مثلًا به شوهر تمكين ندهد حق نفقه ندارد.
٧- هرگاه زن فرمانبردار باشد و به شوهر تمكين دهد، هزينه تمام نيازهاى روزانه را در هر روز به مقدارى كه تمكين داده مالك مىشود.
٨- هرگاه زن ناشزه به اطاعت برگردد تا اظهار اطاعت نكند و دانسته نشود كه فرمانبردار است مستحق نفقه نيست و نيز در مقدار زمانى كه ممكن است زوج نفقه را در آن زمان به زوجه برساند، زوجه در اين مقدار زمان مستحق نفقه نيست.
٩- نفقه زن ساقط نمىشود بواسطه عدم تمكين او به جهت عذر شرعى يا عقلى از حيض، احرام، اعتكاف واجب و مرض يا غير اينها و همچنين ساقط نمىشود هرگاه با اذن زوج مسافرت كند چه سفر واجب باشد يا مستحب يا مباح و همچنين اگر مسافرت در واجب مُضيّق- مانند حج واجب- ولو به غير اذن شوهر يا با منع و نهى او انجام دهد، ولى هرگاه مسافرت مستحب و مباح به غير اذن او انجام دهد نفقهاش ساقط مىشود، بلكه امر همين است هرگاه از بيت خارج شود به غير اذن شوهر ولو براى غير سفر زيرا نشوزى كه مسقط نفقه هست متحقق مىشود.
سوم- مرتد نباشد:
١٠- اگر زن مرتد شود نفقه او ساقط مىشود، هرچند حامله باشد و اگر در عده از ارتداد برگردد، باز مستحق نفقه مىشود.